Norma Benett Woolf

Jak wybrać idealnego szczeniaka

Wprowadzenie
Pies czy suka
Temperament
Zaufaj hodowcy
Obejrzyj szczenięta
Wielkie wejście
Wizyta u weterynarza
Zostań w domu

Wprowadzenie

Kiedy już zdecydujesz się na daną rasę i wybierzesz hodowcę, czas wybrać szczeniaka, który dzielić z tobą będzie dom i następne kilkanaście lat. Jest jeszcze kilka decyzji, które musisz podjąć.

Najpierw zdecyduj, co pasuje ci lepiej - pies czy suka. Suki są zazwyczaj mniejsze od psów, mają mniejsze ciągoty do wałęsania się i dominacji. Pod warunkiem, że nie kupujesz psa hodowlanego, to obojętnie na co się zdecydujesz - wysterylizuj swego psa do wieku sześciu miesięcy. Wysterylizowana suka nie może zajść w ciążę, więc nie sprawi ci pewnego dnia niespodzianki. Nie dostanie również raka sutka ani macicy, jak również ropomacicza, zakażenia macicy.

Sterylizacja samca eliminuje skłonności do włóczęgostwa w poszukiwaniu samicy z cieczką, potrzebę znaczenia każdego zakątka swojego terytorium, a także tendencje do agresji i dominacji. Likwiduje też możliwość wystąpienia raka jąder.

Temperament: dominujący czy uległy

Następnie zastanów się co ci bardziej odpowiada: szczeniak spokojny, uległy czy dominujący nad otoczeniem. Chociaż każda rasa ma stały temperament, wymiary, poziom zapotrzebowania na ruch, to istnieje mnóstwo różnic pomiędzy pojedynczymi przedstawicielami rasy. Akity to duże psy o dominującym charakterze, często wyniosłe i trudne do wyszkolenia. Jednakże dane szczenię tej rasy może być mniej lub więcej przyjazne; o wielkości bliskiej maksimum (psy 68cm, suki 63cm) lub minimum (psy 63cm, suki 58cm); mniej lub bardziej żywiołowe; mniej lub więcej dominujące. Dotyczy to każdej rasy, gdyż jej przedstawiciele to nie rezultat klonowania.

Zaufaj hodowcy

Poznałeś już hodowcę, więc możesz liczyć na jego pomoc w wyborze szczenięcia. Hodowca obserwował rozwój szczeniąt. Wie, które są dominujące i prawdopodobnie będą niezłymi zbójami, które są bojaśliwe i będą potrzebowały odpowiedniego postępowania, i które są najciekawsze i najbardziej rozrabiają. Teraz, gdy proces selekcji zawężył już twoją zakres wyboru, uważnie obejrzyj sobie każde szczenię podczas zabawy z rodzeństwem, z matką i gdy jest same. Wykonaj kilka prostych testów. Zrób jakiś hałas kiedy szczeniak na ciebie nie patrzy. Jeżeli sie wystraszy i ucieknie, możesz być pewny, że nie jest głuchy, lecz być może będziesz musiał zadecydować, że jest zbyt bojaśliwy jak na twoją hałaśliwą rodzinę.

Obejrzyj szczenięta

Usiądś lub klęknij na ziemi i przywołaj szczeniaka do siebie. Pstrykaj palcami, poklep podłogę, zwróć na siebie jego uwagę. Jeżeli przybiegnie szybko, może łatwo się przywiązywać do ludzi. jeżeli po drodze zatrzyma się, żeby powąchać kwiatki, może mieć żyłke niezależności. Jeśli wcale nie przyjdzie, może mieć kłopoty z tworzeniem więzi. Oczywiście jeden taki test nic nie oznacza. spróbuj kilka razy odwiedzić hodowcę, zanim podejmiesz ostateczną decyzję. Możesz też zawierzyć hodowcy, by ci powiedział, który ze szczeniąt posiada jaki charakter. Możesz też zrobić obie te rzeczy.

Szczenięta ze sklepu zoologicznego

Jeżeli kupujesz pieska w sklepie, nie masz okazji zobaczyć, jak się on zachowuje w stosunku do swojego rodzeństwa. Istnieje nawet prawdopodobieństwo, że szczenię odstawiono od matki tak wcześnie, że nie miało ono jescze szansy nauczyć się od niej i swojego rodzeństwa, jak być psem. Szczenię otwiera oczy w drugim tygodniu życia a uszy w trzecim. Zaczynają się całkiem dobrze poruszać, gdy mają cztery tygodnie. Do tego czasu spędzają czas na zabawie z rodzeństwem a ich swiązek z matką ogranicza się do jedzenia. Po czterech tygodniach życia zaczynają się porządnie mocować, atakować na niby, bawić zabawkami i badać otoczenie. Jeżeli szczeniaka odłączy się od rodziny w wieku czterech-sześciu tygodni, by dostarczyć go do sklepu, nie będzie miał czasu rozwinąć osobowości pod nadzorem stanowczej mamy i wyrozumiałego hodowcy. Bez wystąpienia tych dwóch ograniczeń prawdopodobnie wyrośnia na psa albo nadmiernie bojaśliwego albo zbyt agresywnego.

Wielkie wejście

Zabranie od rodzeństwa i wprowadzenie do nowego domu z nowymi zapachami, wyglądem i dświękami może być przytłaczającym przeżyciem dla ośmiotygodniowego szczeniaka. Podejmij więc pewne kroki, by ułatwić mu to przejście.

Zapewnij pieskowi jego własną kryjówkę, miejsce, gdzie będzie mógł pójść, gdzie nie będą się mu naprzykrzać dzieci, inne zwierzęta domowe lub goście. Może to być kojec, kupione w sklepie zoologicznym psie łóżeczko, lub kocyk w kącie.

Weś z jego domu rodzinnego kocyk lub ręcznik i włóż do jego kryjówki razem z nowym kocykiem. psy mają silny węch - znajomy zapach sprawi, że będzie się czuł pewniej. Podawaj mu tą samą karmę, co hodowca, lub wymieszaj ją z nowym rodzajem, by stopniowo przyzwyczaić organizm szczeniaka do nowej diety.

Trzymaj pieska w pomieszczeniu, w którym znajduje sie osoba dorosła, tak żeby szybciej można było zapobiec jakiejś psocie lub wypróżnieniu. Jeżeli nie możesz się nim zająć, zamknij go w kojcu na ten krótki okres czasu. Jeżeli będzie zamknięty, wasze wzajemne stosunki bedą miały dobry początek - szczeniak nie może zabrudzić podłogi, pogryść mebli, podrapać nóg dziecka - tak więc nie zacznie życia w twojej rodzinie od połajanek.

Umieść kojec w pokoju osoby odpowiedzialnej za wyprowadzanie pieska w nocy.

Bliskość ludzi pomoże szczeniakowi lepiej się dostosować do życia bez rodzeństwa, a natychmiastowa reakcja na potrzebę wyjścia ułatwi przyzwyczajenie do załatwiania się na dworze.

Wizyta u weterynarza

Przygotuj się na wizytę u weterynarza w ciągu następnych kilku dni po przywiezieniu Rovera do domu. Jeżeli jeszcze nie masz weterynarza, najwyższy czas wybrać jakiegoś. Weś ze sobą książeczkę ze szczepieniami i odrobaczeniami i jakiekolwiek inne dokumenty związane ze zdrowiem. Zadaj lekarzowi wszystkie pytania jakie tylko masz na temat opieki nad szczeniakiem.

Zostań w domu

Przygotuj się na przetrzymanie Rovera w domu do przynajmniej 12 tygodnia życia a najlepiej do 16. Wyjątkiem są wizyty u weterynarza i krótkie przejażdżki, by przyzwyczaić go do podróżowania samochodem. Szczenieta otrzymują pierwsze antyciała przeciwchorobowe od matki. W miarę wzrostu psa szczepi się go przciwko kilku chorobom wirusowym i infekcjom bakteryjnym, które mogą być dla niego śmiertelne. Zazwyczaj jednak zachodzi krotka przerwa, podczas której zmniejsza się odporność otrzymana od matki a zaaplikowane szczepionki dopiero zaczynają indukować wytwarzanie odporności.

Szczenię może złapać jakąś bakterię lub wirusa od psów na spacerze w parku lub podczas wizyty w psim 'przedszkolu' albo nawet podczas odwiedzin u znajomego. Choroby przenoszone są poprzez mocz i kał, tak więc kontakt szczenięcia a nimi może spowodować zarażenie. Ludzie mogą przynieść zarazki do domu na butach i ubraniu, więc strzeż się przed wizytą u przyjaciela, którego pies przechodził ostatnio jakąś zaraśliwą chorobę. Ciesz się szczeniakiem. Bądś mu przewodnikiem i w zabawie ucz właściwego zachowania, aż stanie się przyzwyczajeniem. Lecz przede wszystkim ciesz się nim. Po to właśnie go masz.

Ta strona znajduje sie na serwerze Polbox On-Line Service
http://free.polbox.pl - bezplatne konta pocztowe oraz strony WWW