Walther PP (Polizei Pistole) to pierwszy pistolet wyposażony w mechanizm uderzeniowo-spustowy z funkcją samonapinania. Produkcję broni rozpoczęto w roku 1929 w niemieckiej fabryce Walter Waffenfabrik. Konstrukcja ta zyskała sobie dużą popularność i była szeroko kopiowana, czasami nawet bez opłat licencyjnych. Na podstawie Walthera PP powstał między innymi rosyjski Makarow, polski P-64, węgierski PA-63.

Pistolet jest bronią automatyczną, samopowtarzalną. Działa na zasadzie wykorzystania odrzutu zamka swobodnego. Ryglowany jest masą bezwładności zamka podpartego sprężyną powrotną. Mechanizm uderzeniowy pistoletu jest typu kurkowego z kurkiem odkrytym. Mechanizm spustowy umożliwia prowadzenie ognia pojedynczego i jest wyposażony w samonapinanie. Przyrządy celownicze są mechaniczne, szczerbinkowe, stałe ustawione na 25 m. Pistolet zasilany jest z magazynków pudełkowych, jednorzędowych o pojemności 8 naboi. Rolę mechanizmu zabezpieczającego przed strzałem przypadkowym spełnia bezpiecznik skrzydełkowy umieszczony po lewej stronie zamka. Po przesunięciu w dół w pozycję zabezpieczony blokuje iglicę, osłania ją od tyłu i wyłącza mechanizm spustowo-uderzeniowy. Pistolet jest produkowany w dwóch wersjach strzelających różnymi nabojami 7.65 mm x 17 Browning (.32 ACP) i 9 mm x 20 Short (.38 ACP). Lufa pistoletu posiada sześć gwintów prawoskrętnych.

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE