M16 (AR-15)

 Karabinek M16 został skonstruowany w amerykańskiej firmie ARMALITE przez Eugene Stonera. Większość rozwiązań technicznych zastosowanych w tej broni konstruktor zaczerpnął ze swojego wcześniejszego produktu jakim był karabin AR-10. Od samego początku broń była konstruowana z myślą o wojsku. AR-15 miał być karabinkiem lekkim, samopowtarzalnym, samoczynnym, celnym co najmniej jak M1 Garand oraz posiadać zdolność rażenia celów żywych do 250 m. Pierwsze egzemplarze karabinka AR-15 przeznaczone do testów przedstawiono Amerykańskiemu Komitetowi Piechoty (Infantry Board) 31 marca 1958 r. W trakcie testów karabinek spełnił wszystkie stawiane mu wymagania i ostatecznie zastąpił używany dotychczas M14. Produkcję karabinka rozpoczęto w 1959 r. w firmie Colt i oznaczono oficjalną nazwą M16.

 Karabinek M16 jest bronią automatyczną, samoczynną, samopowtarzalną. Automatyka działania broni opiera się na zasadzie wykorzystania energii części gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór w lufie, bez tłoka gazowego. W trakcie wystrzału część gazów prochowych przedostaje się z lufy cienkim przewodem rurowym i bezpośrednio oddziałuje na suwadło powodując jego ruch do tyłu. Broń ryglowana jest obrotowym zamkiem, którego występy ryglowe wchodzą w gniazdo oporowe komory ryglowej. Rolę mechanizmu zasilającego spełnia magazynek pudełkowy, dwurzędowy o pojemności 20 lub 30 naboi. Bezpiecznik zapobiegający przed strzałem przypadkowym znajduje się z lewej strony broni nad rękojeścią i dodatkowo spełnia funkcje przełącznika ognia. Mechanizm uderzeniowy broni jest typu kurkowego z kurkiem wewnętrznym. Przyrządy celownicze są mechaniczne, przeziernikowe, przerzutowe z dwiema nastawami: do 300m i od 300 do 500m. 

Z karabinka M16 można strzelać granatami, nasadkowymi lub przy pomocy podwieszanego 40 mm granatnika M203. 

 Obecnie karabinek jest używany przez wojska Stanów Zjednoczonych oraz wielu innych państw. Produkowany jest nadal przez firmę Colt w USA oraz na podstawie umów licencyjnych także w innych krajach. Szacuje się, że dotychczas na świecie wyprodukowano 10 mln szt. M16.

Karabinek M16 występuje w kilku zmodernizowanych wersjach:

M16A1

Pierwszą modernizację karabinka przeprowadzono w roku 1966. Główne zmiany w stosunku do pierwowzoru to chromowana lufa i komora nabojowa, schowek na akcesoria do czyszczenia broni umieszczony w kolbie oraz wprowadzenie do użytku magazynków 30 nabojowych. Poza tym przez drobną przebudowę mechanizmu uderzeniowego obniżono szybkostrzelność broni i wprowadzono ręczny dosyłacz zamka umieszczony po prawej stronie komory zamkowej.

Wersja M16A1 karabinka była produkowana w firmie Colt, General Motors oraz Harington & Richardson w czasie wojny w Wietnamie. Produkcję M16A1 podjęto także w innych krajach między innymi na Filipinach.

M16A2

W roku 1978 przeprowadzono kolejną modernizację. Wprowadzono nowy celownik regulowany w pionie i poziomie z nastawami do 800 m. Zmniejszono pochylenie gwintu lufy przystosowując ją do nowego naboju SS109 co zwiększyło zasięg broni. Zmieniono położenie deflektora łusek przenosząc go na prawą stronę co zapobiega ranieniu leworęcznych strzelców. Zmieniono przekrój chwytu z trójkątnego na owalny. Przebudowano mechanizm uderzeniowy wprowadzając możliwość prowadzenia ognia seryjnego po trzy strzały zamiast ognia ciągłego. Niektóre wersje karabinka M16A2 nadal posiadają możliwość prowadzenia ognia ciągłego.

M16A3 (wersja limitowana)

To kolejna zmodernizowana wersja karabinka M16 z roku 1994. Zmiany dotyczyły przede wszystkim uchwytu transportowego, który teraz można zdemontować i założyć lunetę.

M16A4 (wersja limitowana)

Zmodernizowano przyrządy celownicze na bardziej płaskie.

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE