Zasady działania automatyki broni oraz ich klasyfikacja.

Współczesna broń strzelecka jest przeważnie zautomatyzowana, tzn. może przeładowywać się bez udziału strzelającego.

W ciągu przeszło stuletniego okresu rozwoju broni automatycznej powstała duża różnorodność układów automatyki broni strzeleckiej. Przy próbach stosowania poszczególnych układów automatyki okazało się, że każdy z nich najlepiej odpowiada specyficznym wymaganiom pewnych określonych typów broni (np. pistoletów maszynowych, karabinów maszynowych itp.).

W celu ustalenia wspólnych właściwości określonych grup układów automatyki starano się je sklasyfikować. Klasyfikacja jest zwykle etapem wstępnym do naukowego rozpatrywania zagadnień w różnych dziedzinach życia i umożliwia, po ustaleniu wspólnych cech grup przedmiotów, wyznaczenie dróg i metod ich doskonalenia.

Pod względem zautomatyzowania broń dzielimy na:

 - broń nieautomatyczną (wszystkie czynności wykonywane są ręcznie)

 - broń półautomatyczną (część czynności wykonywana ręcznie)

 - broń automatyczną (wszystkie czynności wykonywane przez broń)
          - samopowtarzalna (np. Glock 17, P-64, PW-33)
          - samoczynna (np. pm Sten, km PK, pm PPSch-41)
          - samopowtarzalna-samoczynna (np. Glauberyt, AK-47)

Pod względem zasady działania broń automatyczną dzielimy na:

 - broń działającą na zasadzie odrzutu zamka
          - z zamkiem swobodnym
          - z zamkiem półswobodnym

 - broń działającą na zasadzie odrzutu lufy
          - z długim odrzutem lufy
          - z krótkim odrzutem lufy

 - broń działającą na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy
          - z długim ruchem tłoka gazowego
          - z krótkim ruchem tłoka gazowego
          - bez tłoka gazowego

Wiele wzorów broni ma automatykę mieszaną, np. krótki ruch tłoka gazowego odryglowuje zamek, dla przeładowania zaś wykorzystuje się praktycznie odrzut zamka, który pod działaniem zmniejszonego w międzyczasie ciśnienia zostaje odrzucony jako zwykły zamek swobodny.