Długi odrzut lufy.

1 - lufa; 2 - zamek; 3 - sprężyna powrotna lufy;

Zasadniczy schemat broni o długim odrzucie lufy przedstawia rysunek powyżej. Pod wpływem ciśnienia gazów prochowych na dno przewodu lufy, lufa wraz ze sprzęgniętym z nią zamkiem odchodzi do tyłu. Po zatrzyma­niu się w położeniu tylnym lufa rozpoczyna ruch do przodu. Przy powrocie lufy zamek zatrzymuje się. Następuje wyciągnięcie i wyrzucenie łuski z komory nabojowej. Przed dojściem w położenie przednie lufa zwalnia zamek z zaczepu spustowego i zamek przesuwając się do przodu wprowadza kolejny nabój do komory 'nabojowej.

Wzory z długim odrzutem lufy charakteryzowały się mniejszym niż w innych wzorach wpływem wystrzału na strzelającego, stosunkowo znaczną prostotą budowy oraz wysoką pewnością działania. Długie prowadnice dla zespołu odrzutowego (lufy wraz z zamkiem) zwiększały jednak ciężar broni. Szybkostrzelność teoretyczna i praktyczna była w tych wzorach broni stosunkowo niska. Znane są tylko nieliczne wzory broni strzeleckiej o długim odrzucie lufy.