Sterling L2A3

  Pistolet maszynowy Sterling L2A3 wszedł na uzbrojenie lądowych sił brytyjskich w roku 1956. Konstruktorem broni jest Wiliam Patchett, a producentem firma Sterling Armament Company z Dagenham, używająca do oznaczeń swoich wyrobów słowa Mark. W zależności więc od tego czy wyrób przeznaczony jest na rynek brytyjski (L), czy też na eksport (Mark) broń bezie miała oznaczenie: L2A1 - Sterling Mark 2, L2A2 - Sterling Mark 3, L2A3 - Sterling Mark 4, L34A1 - Sterling Mark 5. Wersje pistoletów Mark 4 i 5 produkowane są również jako broń tylko samopowtarzalna i wówczas ma oznaczenie Sterling Police Carbine Mark 4 i 5. Konstrukcja pistoletu przypomina trochę produkowanego przez Niemców w trakcie II wojny światowej Stena. Sterling jest jednak bardziej zaawansowany technicznie.

Pistolet jest bronią automatyczną samopowtarzalną, samoczynną. Działa na zasadzie wykorzystania energii odrzutu zamka swobodnego. Mechanizm zasilający pistoletu to magazynek dwurzędowy o pojemności 34 naboi dołączany do broni z boku. Mechanizm uderzeniowy typu iglicznego ze stała iglicą umiejscowioną w zamku. Pistolet posiada po lewej stronie broni przełącznik ognia spełniający jednocześnie rolę bezpiecznika przed strzałem przypadkowym. Kolba pistoletu jest składana. Przyrządy celownicze mechaniczne, przerzutowe (100 i 200 yardów).

DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE

	Sterling L2A3
Masa	2.72 kg
Długość z kolbą rozłożoną	690 mm
Długość z kolbą złożoną	483 mm
Długość lufy	198 mm
Długość linii celowniczej	420 mm
Prędkość początkowa pocisku	390 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna	550 strz/min
Stosowany nabój	9 mm Parabellum