Gdybyś planował odwiedzenie
którejś ze szkockich destylarni,
te organizacje pomogą Ci
zaplanować wyjazd:

Schroniska turystyczne

Scottish Youth
Hostel Association

Independent Backpackers
Hostels

szkockie linie autobusowe

brytyjskie linie autobusowe

Scottish Tourist Board


zorganizowane wycieczki
po Szkocji

Ardbeg Distillery (Glenmorangie plc) Port Ellen Isle of Islay PA42 7EA tel. (01496) 302244

rdbeg to stosunkowo mało znana whisky z Islay, mimo iż przez wielu znawców uważana za najbardziej charakterystyczną dla wyspy, na której powstaje, o najsilniejszym charakterze. Nie bez powodu Ardbeg otrzymała na naszej liście najwyższą kategorię smakową (****), co oznacza, że jest to whisky bardzo trudna do oswojenia, o bardzo zdecydowanym smaku, niezwykle silnych akcentach jodu morskiego z elementami torfu, wodorostów i soli morskiej, tak charakterystycznych dla wyrobów z wyspy Islay. W smaku Ardbeg wyczuwa się także akcenty słodu i wanilii. Mowa oczywiście o najpopularniejszej wersji Ardbeg, mianowicie 17 letniej single malt. Poza nią czasami natknąć się jeszcze można na wersję 10 letnią oraz wersje rocznikowe.

ydaje się, że świat niemal zupełnie zapomniał o istnieniu Ardbeg niejako na własną prośbę destylarni. Przede wszystkim, podczas gdy inne destylarnie stawiały na produkcję, promocję i sprzedaż single malts, destylat z Ardbeg wykorzystywany był ciągle przede wszystkim do produkcji blendów. Po drugie, właścicielom destylarni trudno było uwierzyć, że na rynku może znaleźć się miejsce dla whisky o tak zdecydowanym charakterze. Stąd też w Ardbeg zdarzały się częste i długie okresy przestoju. Przez długi czas na rynku dostępne były tylko ograniczone ilości maltów rocznikowych - z roku 1978 czy 1983.

ak przystało na Islay, produkcja whisky w miejscu obecnej destylarni Ardbeg prowadzona była pełną parą na długo przed jej zalegalizowaniem w 1823 roku. Podobnie jak w przypadku słynnych sąsiadek Ardbeg - Laphroaig i Lagavulin - istnieją dowody na nielegalną produkcję whisky w tym miejscu już w XVIII wieku, a dokładnie co najmniej od roku 1794. W swej obecnej formie destylarnia Ardbeg założona została jednak dopiero w roku 1815 przez członków rodziny Mac Dougall. Miejsce idealnie nadawało się do tego celu. Od strony lądu można było się tutaj dostać tylko i wyłącznie krętą drogą prowadzącą od strony Port Ellen (stąd można było ewentualnie spodziewać się nalotu fiskusa), natomiast stosunkowo łatwo było dotrzeć w to miejsce - i uciec w razie potrzeby - drogą morską. Sytuacja wręcz wymarzona dla przemytników. Dodatkowym atutem był - i do dzisiaj jest - łatwy dostęp do źródła wysokiej jakości wody z jeziora Loch Uigeadail. Woda ta posiada idealne cechy do produkcji whisky - jest niezwykle czysta i miękka, a po drodze do destylarni przepływa przez rozległe torfowiska, co nadaje jej charakterystyczny brunatny odcień i torfowy posmak, wyczuwalny również w produkcie końcowym destylarni.

połowie XX wieku Ardbeg została zakupiona przez firmę Hirama Walkera, jako własne, niezależne źródło mocnej, zdecydowanej whisky stosowanej do produkcji blendów tej firmy. Każdy szanujący się blend zawiera w swoim składzie jakąś domieszkę whisky z Islay jako swego rodzaju "przyprawę" nadającą mu smak i charakter. O ile jednak pozostałe gatunki whisky produkowane na Islay są przede wszystkim znane jako single malts, o tyle Ardbeg przez długi czas skazana była li tylko na rolę owego dodatku smakowego. Wspomniane już wyżej przestoje w produkcji i, generalnie, brak pomysłu właścicieli na skuteczny marketing maltu z Ardbeg, spowodowały niemal całkowite zniknięcie tej whisky z rynku. Sama destylarnia, wskutek niedoinwestowania, popadała w coraz większą ruinę. Na mapę Szkocji Ardbeg wróciła triumfalnie dopiero w roku 1997, kiedy to została przejęta przez dość prężnie rozwijającą się firmę Glenmorangie plc. Wystarczy spojrzeć na sukces marketingowy whisky Glenmorangie żeby nie mieć wątpliwości co do umiejętności poruszania się na rynku nowych właścicieli Ardbeg.

atychmiast po przejęciu Ardbeg przez Glenmorangie plc rozpoczął się żmudny i kosztowny proces przywracania destylarni do jej niegdysiejszej formy i świetności. Odbudowano i odremontowano istniejące budynki i wyposażenie, dobudowano nowe, i poraz pierwszy w swojej historii Ardbeg otworzyła swe podwoje dla zwiedzających. W stosunkowo niedawno otwartym Visitor Centre znajdziemy duży wybór whisky (nie tylko z Ardbeg), artykułów związanych z whisky, pamiątek i różnego rodzaju gadżetów. Całość uzupełnia niezwykle malowinicze położenie świeżo odremontowanych i odmalowanych na śnieżno-biało budynków destylarni.