Gdybyś planował odwiedzenie
którejś ze szkockich destylarni,
te organizacje pomogą Ci
zaplanować wyjazd:

Schroniska turystyczne

Scottish Youth
Hostel Association

Independent Backpackers
Hostels

szkockie linie autobusowe

brytyjskie linie autobusowe

Scottish Tourist Board


zorganizowane wycieczki
po Szkocji

Dalmore Distillery (JBB plc) Alness Ross-shire IV17 0UT tel. (01349) 882362

almore to kolejna przedstawicielka regionu Highlands. Wytwarzana jest w miejscowości Alness, nad zatoką Cromarty Firth na wschodnim wybrzeżu Szkocji. Sama destylarnia położona jest na zalesionym zboczu góry, z którego rozpościera się widok na zatokę i wyspę Black Isle znajdującą się pośrodku zatoki.

hisky produkowana w Alness dostępna jest przede wszystkim w postaci 12.letniej single malt. Rzadziej spotykany jest malt 15. letni. Dalmore jest whisky zasługującą na zdecydowanie większe zainteresowanie i popularność niż ta, jaką cieszy się obecnie. Jest to umiarkowanie łagodny trunek, o zapachu torfu i wyrazistym kwiatowo-słodowym bukiecie i długim finiszu.

estylarnia Dalmore zbudowana została w Alness w roku 1839. Niewiele wiemy o jej założycielu i pierwszych właścicielach. Wiemy natomiast na pewno, że usytuowanie destylarni nie było przypadkowe. I wcale nie chodziło tylko o piękne widoki na zatokę Cromarty Firth. Przede wszystkim chodziło o wykorzystanie portu w Alness do transportu whisky oraz o wykorzystanie wody z rzeki Alness, wypływającej z jeziora Morie, do której zresztą destylarnia Dalmore posiada wyłączne prawa. Udokumentowana historia Dalmore zaczyna się w roku 1867, kiedy to destylarnia zakupiona została przez braci Mackenzie. Do nich i ich spadkobierców Dalmore należała do roku 1960, kiedy to doszło do fuzji z firmą Whyte and Mackay, jednak do dnia dzisiejszego w zarządzei spółki zasiadają członkowie rodziny Mackenzie.

przypadku niemal wszystkich destylarni, okres I wojny światowej oznaczał przestój w produkcji, jednak jeżeli chodzi o Dalmore był to przestój szczególny. W czasie wojny budynki destylarni zostały przejęte przez armię amerykańską i rozpoczęto tutaj produkcję min morskich. Po wojnie budynki wraz z wyposażeniem wróciły do prawowitych właścicieli i oryginalnego przeznaczenia. Amerykanie nie wyrządzili na terenie destylarni żadnych strat czy zniszczeń, dzięki czemu w doskonałym stanie zachowały się stare elementy wyposażenia, w tym alembik pochodzący z roku 1874. Ma on bardzo charakterystyczny, pękaty kształt z krótką szyjką. Kształt ten został zachowany przy budowaniu nowych alembików. Również wnętrza destylarni nie doznały żadnego uszczerbku, w tym dębowa boazeria pochodząca z pawilonu myśliwskiego.

ogone usytuowanie destylarni Dalmore pod względem transportu wytwarzanej tu whisky nie ograniczało się do bliskości portu morskiego. W pobliżu przebiegała również linia kolejowa, a destylarnia posiadała własną bocznicę i zachowan do dzisiaj rampę załadowczą. Dostępność różnorodnych środków transportu była czynnikiem decydującym o sukcesie rynkowym Dalmore. Była to jedna z pierwszych whisky sprzedawanych na większą skalę w postaci single malt, zamiast przeznaczania całości produkcji do wyrobu blendów.