| Kraj | USA |
| Kaliber | 5,56 mm |
| Nabój | stzałki stabilizowane brzechwowo |
| Masa | 3,53 kg |
| Długość lufy | 525 mm |
| Prędkość początkowa | 1400 m/s |
| Zasilanie | magazynek na 30 |
| Zasada działania | odprowadzanie gazów |
| Kraj | USA |
| Kaliber | 5,56 mm |
| Nabój | stzałki stabilizowane brzechwowo |
| Masa | 3,53 kg |
| Długość lufy | 525 mm |
| Prędkość początkowa | 1400 m/s |
| Zasilanie | magazynek na 30 |
| Zasada działania | odprowadzanie gazów |
Amerykańskie poszukiwania nowoczesnego karabinu wojskowego (ACR), który około roku 1995 mógłby zastąpić stare konstrukcje rozpoczęły się na początku lat 80-tych. Wielomilionowej wartości kontrakty przyznano firmom, które podjęły się opracowania projektów broni używającej amunicję bezłuskowej, a później także firmom podejmującym się zbadania projektów z łuską. Projektantom dano wolną rękę co do masy i rozmiarów, wymagając natomiast 100% poprawy prawdopodobieństwa trafienia za pierwszym strzałem, w porównaniu z obecnie używanym M16A1.
W 1989 roku badaniom poddano cztery typy broni: Heckler & Koch z Niemiec, Colt oraz AAI z USA a także Steyr-Mannlicher z Austrii. Badania okazały się długie i kosztowne, a w konkluzji stwierdzono, że chociaż wszystkie projekty były dobre, to jednak żaden z nich nie był istotnym skokiem jakościowym, na który właśnie czekano. Z programu zrezygnowano w 1990 roku.
Karabin AAI ma zupełnie normalny wygląd, ale strzela strzałkami stabilizowanymi brzechwowo o prędkości 1400 m/s. Nie nadaje się do strzelania amunicją konwencjonalną. Karabin zbudowany jest w układzie z odprowadzaniem gazów i chociaż nie są znane pełne szczegóły mechanizmu ryglowania, podejrzewa się, że podobnie jak we wcześniejszych konstrukcjach AAI, zastosowano trójkomorowy zespół zamkowy który, by umożliwić szybkie strzelanie krótkimi seriami, bardzo szybko rozłącza się z lufą. Nie ma możliwości prowadzenia ognia ciągłego.
Karabin wyposażony jest w celownik optyczny o czterokrotnym powiększeniu. Na wszelki wypadek pozostawiono jednak klasyczne przyrządy celownicze. Na wylocie lufy zamontowane jest urządzenie wylotowe, specjalnie zaprojektowane do współpracy z amunicją typu strzałki.
Skok gwintu lufy jest bardzo duży - jeden obrót na 2,16 m - co nadaje strzałce rotację wystarczającą do stabilizacji i polepsza celność. Idea zastosowania strzałek nie jest nowa; kilku producentów w tym także AAI eksperymentowało ze strzałkami już w latach 60-tych, ale w tym czasie materiały oraz konstrukcja naboju nie były najlepsze. Obecnie nowe materiały oraz poprawione technologie pozwalają na realizację pomysłu lepiej spełniającą wymagania. Karabin AAI uważany jest za dobrą, ale niezbyt celną konstrukcję.
