M16A2

DANE TECHNICZNE

Kraj	USA
Kaliber	5,56 mm
Nabój	5,56x45 M193 i NATO
Masa	3,2 kg
Długość	990 mm
Długość lufy	508 mm
Szybkostrzelność	800 strz/min
Zasilanie	magazynek na 20 lub 30 nb.
Zasada działania	odprowadzanie gazów

W kalifornijskiej filii zakładów lotniczych Fairchild powstaje nowa komórka. Na zlecenie dyrektora Georga Sullivana zajmuje się ona konstrukcją broni. Szefem biura konstrukcyjnego zostaje młody wówczas inżynier Eugene Stoner. Zadaniem komórki jest zbudowanie karabinu samoczynnego stabilnego w ogniu ciągłym, celnego i lekkiego. Dlatego postanowiono w dużym stopniu wykorzystać stopy lekkie i tworzywa sztuczne. Wzorując się na rozwiązaniu karabinu Johnsona z roku 1940, Stoner konstruuje AR10 (rok 1955). AR10 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych. Ale gazy nie są odprowadzane do rury gazowej gdzie napierałyby na tłok, ale działają bezpośrednio na suwadło. Takie rozwiązanie upraszcza konstrukcję i zmniejszaja liczbę części.

Podczas gdy Fairchild bezskutecznie usiłuje namówić armię do nowego karabinu Stoner pracuje już nad nowym karabinkiem tym razem na nabój pośredni .223 Remington (5.56x45), AR10 strzelał nabojem7,62x51. Bazą do nowego karabinka jest nieudany AR10 którego po zmniejszeniu rozmiarów nazwano AR15. Okazało się, iż nowy nabój to strzał w dziesiątkę. Pozwolił on uwypuklić największe zalety AR15 (mały odrzut a dzięki liniowej budowie także mały podrzut, mała masa-2,7 kg). Armia nadal nie przejawia jednak zainteresowania nową bronią. Fairchild w 1958 r. sprzedaje licencję na AR15 Coltowi. Ten ostatni ma nadzieję, że uda mu się uruchomić produkcję broni i sprzedawać ją w Azji.

W roku 1960 wybory wygrywa J.K.Kennedy, a sekretarzem obrony Robert McNamara. Ten ostatni nie jest wojskowym a naukowcem (matematykiem) dlatego teoria wogóle go nie przeraża. Z przeprowadzonych analiz wysnuwa wnioski, że M14 jest tylko półśrodkiem i wkrótce należy go zastąpić lepszym wzorem karabinu. Oczywiście po kilku innych pomysłach (np. karabin strzelajacy stabilizowanymi brzechwowo strzałkami-SPIW) wybór padł na AR15, którego już wówczas nazywano M16. Chrzest bojowy przeszedł w Wietnamie. Niestety nie spisywał się tam najlepiej, były problemy z osadzaniem się dużej ilości twardego nagaru, karabin często się zacinał, nie można było dopchnąć zamka przy zabrudzonych lub pogiętych nabojach. Karabin poprawiono wyposażając go w ręczny dosyłacz tak powstała wersja M16A1. Później powstała jeszcze wersja M16A2 w której zmieniono okładziny lufy , wprowadzono mozliwość strzelania trzystrzałowymi seriami. W takiej wersji produkowany jest do dziś.

Amerykanie wmawiają innym a przede wszystkim sobie, że M16 jest bronią niezawodną i wręcz znakomitą, sam Stoner przyznał kiedyś że M16 nigdy nie będzie tak niezawodny jak Kałasznikow. Stoner zarobił zresztą niemało na M16, podobno dostawał 1$ za każdą wyprodukowaną sztukę, a wyprodukowano ich blisko 5 milionów.

M16A2 jest na wyposażeniu armii Stanów Zjednoczonych oraz 55 innych państw.