DESTROYER

DANE TECHNICZNE

Kraj	Węgry
Kaliber	14,5 mm
Masa	17 kg
Długość lufy	1358 mm
Zasilanie	magazynek na 5 nb.
Prędkość początkowa	1000 m/s
Zasada działania	odrzut lufy

Kiedy w Stanach Zjednoczonych pojawiły się ciężkie karabiny wyborowe kalibru .50 niektórzy zastanawiali się, jakie mogą być ich możliwości po przystosowaniu do naprawdę potężnego naboju. Takie samo pytanie padło na Węgrzech, i kiedy Istvan Fellegi skończył pracę nad karabinem Destroyer kalibru 12,7 mm, przystąpił do rozwijania jego ulepszonej wersji strzelającej potężnym, sowieckim nabojem kalibru 14,5 mm. Nabój ten powstał podczas drugiej wojny światowej dla rusznicy przeciwpancernej i okazał się tak skuteczny, że przez całą wojnę, długo po tym jak pozostałe kraje zrezygnowały z rusznic przeciwpancernych uznając je za bezużyteczne, pozostały w użyciu przeciwko niemieckim pojazdom opancerzonym. Pocisk ważący 64,4 grama ma rdzeń wykonany z węglika wolframu i prędkość wylotową 1000 m/s; z odległości 1000 metrów potrafi przebić pancerz stalowy o grubości 16 mm. Przy strzelaniu nabój ten wytwarza oczywiście potężny odrzut. Karabin został więc zaprojektowany, tak by zminimalizować to niepożądane zjawisko. Na wylocie lufy zainstalowany jest duży hamulec wylotowy, zaś cała komora zamkowa oraz lufa mogą cofać się wewnątrz obudowy karabinu. Ich ruch hamowany jest za pomocą tłumika hydraulicznego. Kolba ma grubą wyściółką i chociaż odrzut odczuwany przez strzelca jest dużo większy niż przy strzelaniu ze zwykłego karabinu, wytrenowana osoba zniesie go bez większego kłopotu. Karabin jest samopowtarzalny, automatycznie przeładowuje się po każdym strzale. Po każdym strzale zespół lufa-komora zamkowa cofa się wewnątrz obudowy o mały odcinek. Zamek zostaje odryglowany i dzięki energii odrzutu ma możliwość swobodnego ruchu ruchu wstecznego. Napina on mechanizm uderzeniowy oraz mocną sprężynę powrotną, pod której działaniem wraca do przodu, pobiera z magazynka nowy nabój i wprowadza go do komory nabojowej. Nastepuje zaryglowanie zamka.