SWD

DANE TECHNICZNE

Kraj	ZSSR
Kaliber	7,62 mm
Nabój	7,62x54R
Masa	4,3 kg
Długość	1225 mm
Długość lufy	620 mm
Zasilanie	magazynek na 10 nb.
Prędkość początkowa	828 m/s
Zasada działania	odprowadzanie gazów

SWD to skrót od snajperskaja wintowka Dragunowa. Jest to karabin wyborowy używany w Układzie Warszawskim. Do użytku wprowadzony w 1963 r. a niedługo później także w Polsce. Zasada działania jest taka sama jak w AK-47, to znaczy karabin wykorzystuje do przeładowania gazy prochowe odprowadzane otworem bocznym w lufie. Są jednak istotne różnice między AK-47. Pierwsza dotyczy tego, że SWD można strzelać tylko ogniem pojedynczym, druga-SWD ma tłok gazowy o krótkim skoku, tłok o długim skoku używany w AK-47 i innych karabinkach zapewnia spory zapas mocy na uporanie się z zanieczyszczeniami i pogiętymi łuskami, ten problem karabinów wyborowych nie dotyczy ponieważ są odpowiednio często czyszczone i strzelają selekcjonowaną amunicją. Długi skok tłoka rujnuje jednak równowagę karabinu i dlatego skok w SWD jest mały (kilkanaście milimetrów). Suwadło zostaje dostatecznie mocno pchnięte przez tłoczysko tłoka gazowego, przeprowadza cykl rozładowania, ładowania i napinania broni. SWD strzela "starą" ale sprawdzoną i mocną amunicją to znaczy nabojem 7,62x54R powstałym w 1891 r. do karabinu powtarzalnego Mosina. Co ciekawe nabój tego typu ma wystającą kryzę dlatego do broni automatycznej ładowanej z zewnętrznego magazynka nie nadaje się zbyt dobrze (istnieje niebezpieczeństwo zachodzenia kryzy o kryzę, co może zablokować broń), dlatego magazynek zaprojektowano z należytą starannością. Standardowym celownikiem jest PSO-1 z czterokrotnym powiększeniem i dobrą optyką.