KAŁASZNIKOW Michaił (10.11.1919 Kuria w Kraju Altajskim -) - radziecki konstruktor broni strzeleckiej. Po ukończeniu szkoły 10-klasowej w 1936 r. rozpoczął pracę na kolei. Jesienią 1938 r. powołany do Armii Czerwonej i skierowany do szkoły mechaników-kierowców czołgowych. Brał udział w II wojnie światowej jako dowódca czołgu. Za zasługi bojowe odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. We wrześniu 1941 r. ciężko ranny pod Briańskiem. W szpitalu i w czasie rekonwalescencji w Atma-Acie zainteresował się bronią strzelecką i jej projektowaniem. Pierwszą udaną konstrukcją K. był 7,62 mm karabinek automatyczny wz.1947 - AK-47 i jego odmiana AKS-47, przyjęte do uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1949 r. W 1959 r. został wprowadzony do uzbrojenia zmodernizowany wariant tej broni oznaczony jako AKM i jego odmiana AKMS oraz oparty na niej 7,62 mm karabinek maszynowy RPK i jego odmiana RPKS. Kolejną konstrukcją K. był 7,62 mm uniwersalny karabin maszynowy PK/PKS przyjęty do uzbrojenia wojsk radzieckich w 1961 r. i jego zmodernizowana odmiana - uniwersalny karabin maszynowy PKM/PKMS oraz jej wariant czołgowy PKT. W połowie lat siedemdziesiątych do uzbrojenia Armii Radzieckiej wprowadzono 5,45 mm karabinek automatyczny wz.1974 AK-74 i jego odmiany AK-74N, AKS-74, AKS-74N oraz 5,45 mm karabinek maszynowy wz.1974 RPK-74 i jego odmianę RPKS-74. W 1969 r. został awansowany do stopnia pułkownika, a w 1971 r. otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych.