MANNLICHER Ferdynand (30.01.1848 Most w Czechach - 20.01.1904 Wiedeń) - austriacki konstruktor broni strzeleckiej. Po studiach w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu związał się z przemysłem pracującym na potrzeby kolejnictwa. Konstruowaniem broni strzeleckiej zainteresował się w 1878 r. Pierwszą udaną konstrukcją M. był 11 mm karabin M. wz.1880, który po modyfikacji dokonanej w 1882 r. otrzymał oznaczenie M.wz.1882, a następnie M.wz.1884. Punktem wyjścia dla wszystkich późniejszych konstrukcji karabinów powtarzalnych był jednak M.wz.1885, który po modernizacji w 1886 r. został wprowadzony do uzbrojenia armii austro-węgierskiej jako M.wz.1886. W 1888 r., po przekonstruowaniu tego karabinu na nowo wprowadzony nabój o zmniejszonym kalibrze 8 mm (z ładunkiem miotającym prochu czarnego), otrzymał oznaczenie M.wz.1888, a 2 lata później, po przystosowaniu do 8 mm naboju z ładunkiem miotającym zawierającym proch bezdymny M.wz.1888/1890, a następnie M.wz.1895, przyjęty do uzbrojenia armii austro-węgierskiej. Mannlicher był pionierem w zakresie konstrukcji broni samopowtarzalnej. W 1891 r. opracował pierwszy karabin samopowtarzalny działający na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, w 1893 r. - karabin z odrzutem zamka pótswobodnego, w 1894 r. - pistolet i karabin z narzutem lufy, a w 1900 r. - karabin z odprowadzaniem gazów prochowych z przestrzeni zapociskowej. Mannlicher skonstruował także kilka pistoletów samopowtarzalnych oraz szereg wzorów amunicji karabinowej (7,9 mm wz.1888, 6,5 mm wz.1891,1893,1893,1903 i 8mm wz. 1893). Za przedstawiony w 1900 r. na światowej wystawie osiągnięć technicznych w Paryżu zestaw broni strzeleckiej został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami i tytułem szlacheckim.