TOKARIEW Fiodor W. (14.06.1871- 07.06.1968 Moskwa) - radziecki konstruktor broni strzeleckiej. Pracę zawodową rozpoczął we wczesnej młodości, początkowo jako uczeń kowala, a następnie pomocnik rusznikarza. W wieku 16 lat wstąpił do wojskowej szkoły rzemieślniczej, po ukończeniu której w 1891 r. został rusznikarzem w pułku kozackim. W 1900 r. ukończył kozacką szkołę podchorążych (junkrów) w Nowoczerkasku, a w 1907 r. oficerską szkołę strzelecką w Oranienbaum, w której jako słuchacz podjął próbę zautomatyzowania karabinu powtarzalnego Mosona wz. 1891. W latach 1908-1914 pracował w Siestrorieckich Zakładach Broni, a od 1921 r. w Zakładach Broni w Tulę. Tam przekonstruował 7,62 mm ciężki karabin maszynowy systemu Maxima wz. 1910 na ręczny karabin maszynowy MT, przyjęty do uzbrojenia w 1925 r. Następnie opracował 7,62 mm pistolet maszynowy na nabój rewolwerowy, 7,62 mm pistolet samopowtarzalny, który w 1930 r. został przyjęty do uzbrojenia jako pistolet TT wz. 1930, a po modyfikacji jako TT wz. 1933, 7,62 mm karabiny samopowtarzalne SWT-38 (wz. 1938) i zmodyfikowany SWT-40 (wz. 1940) oraz automatyczny karabin AWT-40. W 1940 r. otrzymał stopień naukowy doktora nauk technicznych.