Pistolet maszynowy-broń palna, strzelecka, samoczynna, rzadziej samoczynno-powtarzalna, przystosowana do strzelania amunicją pistoletową. Przeznaczona do zwalczania siły żywej na odległościach do 200 metrów. Masa około 1,6-3,6 kg, długość całkowita 300-600 mm, długość lufy 150-260 mm. Zasilanie z wymiennych magazynków o pojemności 20-40 naboi. Szybkostrzelność teoretyczna 500-1200 strz./min, prędkość początkowa 300-500 m/s, energia pocisku 340-770 J.
Tyle można przeczytać w encyklopedii. Należy jeszcze dodać iż broń ta narodziła się dopiero w XX w. i była odpowiedzią na trudności związane z skonstruowanie indywidualnej broni samoczynnej na naboje karabinowe. Pistolet maszynowy strzela stosunkowo słabym nabojem pistoletowym, dlatego przy odrobinie wprawy można prowadzić celny ogień nawet serią. Budowa pm-u jest bardzo prosta, cała konstrukcja składa się z niewielkiej liczby części. Wiele elementów jest tłoczona z blachy stalowej, kolby wykonywane są z drutu, zamek to zazwyczaj okrągły cylinder poruszający się wewnątrz rury stanowiącej korpus broni. Oczywiście są modele bardziej skomplikowane o "ciekawszej" budowie np. znakomity niemiecki pistolet maszynowy uznawany za najlepszy na świecie- MP5.
Mimo, iż karabinki próbują z powodzeniem zastępować pistolety maszynowe jego pozycja na razie nie jest zagrożona, choćby ze względu na niższą cenę zarówno pm-u jak i amunicji do niego. Jest uzbrojeniem wielu żołnierzy zazwyczaj jednostek dywersyjno-rozpoznawczych, wynika to z jego niewielkich rozmiarów, poręczności i dużej manewrowości. Większość konstrukcji bazuje na tym samym schemacie to znaczy: nabój 9x19 Parabellum, swobodny zamek, iglica na stałe osadzona w czole zamka co z tego wynika strzały tylko z otwartego zamka, pudełkowy magazynek. Choć są wyjątki (znów ten MP5 - zamek półswobodny, strzela z zamka zamkniętego jest więc z zasady celniejszy).