  Pojedynek P4X266,SiS645,i845,i850
(0)
7361067
|  | |
18-10-2000 - Drukuj poniższy tekst
ATI Radeon 256 64 MB DDR VIVOGodny rywal GeForce
Autor: Paweł Pilarczyk
Rynek kart graficznych całkowicie opanowały już te oparte na układach NVIDII. Dotychczas żadna inna firma nie była w stanie wyprodukować chipu o zbliżonych możliwościach. Czy Radeon 256, najnowszy układ firmy ATI, jest w stanie zagrozić dominacji NVIDII?
Radeon 256 to 256-bitowy układ graficzny wykonany w technologii 0,18 mikrometra zbudowany aż z 30 milionów tranzystorów (dla porównania GeForce 256 składa się z 23 milionów tranzystorów). Wyposażono go w RAMDAC 350 MHz, umożliwiający wyświetlenie bardzo wysokich rozdzielczości (rzędu 2048x1536) przy ergonomicznych częstotliwościach odświeżania (od 75 Hz wzwyż).
Radeon jest pierwszym układem ATI ze zintegrowaną jednostką wspomagającą transformacje i oświetlenie (Transform & Lighting Engine). ATI używa nieco innej nazwy dla tej jednostki - TCL Engine, czyli "Transform, Clipping & Lighting Engine", co ma podkreślić fakt, iż procesor dodatkowo potrafi wycinać figury znajdujące się poza obszarem ekranu. Ma to dodatkowo zwiekszyć jego wydajność.
Według ATI, procesor geometrii zintegrowany w Radeonie ma większą moc od tego w GeForce 256, a nawet GeForce2 GTS. Szacowane osiągi to 30 milionów trójkątów/s przy 25 milionach GeForce2 GTS i 15 milionach GeForce 256.
Wraz z układem Radeon 256, firma ATI wprowadziła trzy nowe pojęcia: Pixel Tapestry ("tkanie pikselami"), Charisma Engine i HyperZ.
Charisma Engine
Charisma Engine to określenie jednostki T&L. Została ona wzbogacona o funkcje niedostępne nawet w GeForce2 GTS. Prócz wspomnianego wycinania (clippingu), nowością jest także czteromatrycowy vertex skinning (w prostszej wersji, zwanej vertex blending, dostępny jest w GeForce 256 i GeForce2) oraz interpolacja ramek kluczowych (keyframe interpolation).
Vertex skinning wygładza połączenia wielokątów na styku ruchomych brył w aplikacjach 3D, które stosują animację szkieletową. Z kolei interpolacja ramek kluczowych zwieksza płynność animacji poruszających się przedmiotów (czy postaci). Wystarczy, że programista zada klatkę początkową i końcową animacji, a Radeon sam obliczy klatki pośrednie.
Pixel Tapestry
Pixel Tapestry jest z kolei określeniem podsystemu teksturującego Radeona. Składa się on z dwóch potoków teksturujących, a każdy z nich zawiera trzy jednostki mapujące tekstury. Oznacza to, że Radeon jest w stanie nakładać w jednym cyklu zegara dwa piksele lub sześć tekseli. Dla porównania, GeForce 256 ma cztery potoki teksturujące, każdy zawierający jedną jednostkę mapującą tekstury. Może więc w jednym cyklu zegara mapować cztery piksele lub cztery teksele. GeForce2 GTS też ma cztery potoki teksturujące, ale w każdej znajdują się dwie jednostki mapujące tekstury. GF2 GTS może mapować cztery piksele lub osiem tekseli w cyklu zegara. GeForce2 MX ma z kolei tylko dwa potoki teksturujące, ale - podobnie jak w GF2 GTS - każdy zawiera dwie jednostki teksturujące. Może więc nałożyć w cyklu zegara dwa piksele lub cztery teksele.
Trzy jednostki teksturujące w każdym potoku umożliwiają uzyskanie na Radeonie efektów niedostępnych na rodzinie GeForce. Najlepszym przykładem jest tu środowiskowe mapowanie wybojów (Environment Mapped Bump Mapping), spopularyzowane przez chipy Matrox G400. Ten rodzaj mapowania wybojów jest o wiele lepszy od prostego mapowania tłoczonego (Emboss Bump Mapping). W niektórych przypadkach daje nawet lepsze efekty niż zaawansowane mapowanie Dot Product. Oczywiście ten ostatni rodzaj mapowania wybojów także jest wspierany przez Radeon 256.
Co także wyróżnia Radeon spośród konkurencji, to jego umiejętność mapowania trójwymiarowych tekstur. Tekstury te umożliwiają odwzorowanie dołów i wypukłości w ścianach bez potrzeby stosowania dodatkowych wielokątów. Nie należy jednak mylić trójwymiarowych tekstur z mapowaniem wybojów, które jest techniką dużo prymitywniejszą.
Dodatkowo, Radeon 256 jest w stanie liczyć efekty świetlne z dokładnością do jednego piksela (tzw. Per Pixel Lighting). Możliwość tę posiada także GeForce2 GTS i GeForce2 MX dzięki tzw. jednostce NSR (NVIDIA Shading Rasterizer).
HyperZ
Trzecią technologią wprowadzoną przez ATI w Radeonie jest HyperZ. Polega ona na buforowaniu ostatnio liczonych wierzchołków, co nie wymaga ich powtórnego przesyłania, a w efekcie odciąża szynę pamięci. ATI twierdzi, że HyperZ zwiększa niniejszym wydajność układu Radeon o 20-30%.
Antyaliasing i inne
Radeon 256 oferuje ponadto efekty dostępne w chipie VSA-100. Są to pełnoekranowy antyaliasing (wygładzanie powierzchni ukośnych) oraz efekty kinowe, jak rozmycie obiektów ruchomych (motion blur), głębia pola (depth of field) itp. Efekty te dostępne będą jednak dopiero poprzez DirectX 8.0.
Dekompresja MPEG-2
Układy graficzne ATI znane są z tego, że oferują praktycznie pełne sprzętowe wsparcie dla dekompresji formatu MPEG-2, w którym zapisane są filmy na płytach DVD. Także Radeon nie jest tu wyjątkiem, a wręcz przeciwnie. Dodano mu szereg nowych funkcji.
Radeon wspiera wszystkie formaty HDTV (High Definition TV), a więc wszystkie 18 formatów ATSC. Ponadto udostępnia szereg funkcji wspomagających dekompresję MPEG-2: skalowanie z filtrowaniem w pionie i poziomie, konwersja kolorów YUV na RGB, kompensacja ruchu (Motion Compensation) i odwrotna dyskretna transformata kosinusowa (iDCT - inverse Discrete Cosine Transform). Istotną nowością jest tzw. Adaptive De-Interlacing, dzięki któremu przy odtwarzaniu cyfrowego wideo linie parzyste nie będą się przesuwały względem linii nieparzystych. Jest to tzw. efekt piórkowania (featheringu), występujący we wszystkich kartach z tunerami TV lub kartach graficznych z wejściami wideo.
Firma ATI przewidziała ponadto możliwość zainstalowania dwóch układów Radeon 256 na jednej karcie. Będą one pracować w trybie AFR (Alternate Frame Rendering), w którym jednej z układów będzie zajmował się renderowaniem klatek nieparzystych, a drugi - parzystych. Technika AFR została wprowadzona przez ATI w zeszłym roku z karcie ATI Rage Fury MAXX z dwoma procesoram ATI RAGE 128 Pro. Mimo że wydajność jednego jest porównywalna z układem RIVA TNT2, to dwa procesory w tandemie dorównują osiągami GeForce 256! Osiągi karty z dwoma układami Radeon 256 mogą być naprawdę bardzo wysokie.
Pierwszą kartą z układem Radeon 256 jest ATI Radeon 256 64 MB DDR VIVO. Ta długa nazwa w zasadzie wszystko tłumaczy: karta oparta jest o układ Radeon 256, ma 64 MB pamięci 5,5 ns typu DDR (SDRAM) oraz wejścia i wyjścia wideo ("VIVO" to skrót od "Video Input, Video Output"). W najbliższej przyszłości ATI zamierza wprowadzić na rynek karty z 32 MB pamięci DDR, 32 MB pamięci SDR oraz kartę All-in-Wonder Radeon z tunerem TV.
Gorzej niż planowano
Układ Radeon na testowej karcie taktowany jest zegarem 183 MHz. Jest to niższa wartość, niż początkowo planowano (gdy ATI ogłosiła chip Radeon, mówiło się o jego taktowaniu na poziomie 200 MHz). Z kolei pamięć pracuje z częstotliwością 366 MHz (wcześniej planowano 400 MHz) jako że jest typu DDR (Double Data Rate), więc jej rzeczywiste taktowanie to 183 MHz. Dla porównania, jądro GeForce2 GTS taktowane jest zegarem 200 MHz, ale karty z tym układem wyposażane są w wolniejszą pamięć DDR - 333 MHz (166 MHz rzeczywiście).
Taktowanie jądra zegarem 183 MHz daje karcie osiągi na poziomie ok. 1100 megatekseli/s (183 MHz x 6 tekseli/cykl = 1098 mln tekseli/s) oraz 366 megapikseli/s (183 MHz x 2 piksele/cykl). Według ATI, wydajność ta jest nieco wyższa, dzięki technologi HyperZ: ok. 1500 megatekseli/s i ok. 400-500 megapikseli/s. Dla porównania, osiągi GeForce 256 to 480 mln tekseli lub pikseli/s (taktowanie jądra 120 MHz, cztery potoki teksturujące, w każdym jedna jednostka teksturująca), zaś GeForce2 GTS - 800 mln pikseli/s i 1600 mln tekseli/s (taktowanie jądra 200 MHz, cztery potoki teksturujące, w każdym po dwie jednostki teksturujące).
Testy wykazały, że w trybach graficznych o 16-bitowym kolorze Radeon ustępuje GeForce2 GTS. Mimo cytowanej przez ATI wydajności 30 mln trójkątów/s (GF2 GTS: 25 mln trójkątów/s), wydajność T&L Radeon'a w benchmarkach okazała się gorsza. Radeon uzyskuje jednak znakomite osiągi w 32-bitowych trybach graficznych, a zwłaszcza w rozdzielczościach 1024x768 i wyższych, w których wychodzi nawet na prowadzenie (dzięki wyższej przepustowości pamięci i HyperZ).
Porównanie osiągów
W niskich rozdzielczościach Radeon wypadł dość słabo. W 16-bitowym kolorze okazał się wolniejszy zarówno od GeForce2 GTS, jak i GeForce 256. Jednak w trybie 32-bitowego koloru ustąpił jedynie GeForce2 GTS.
W rozdzielczości 1024x768 Radeon zbliżył się osiągami do GeForce 256 w trybie 16-bitowego koloru. Pod względem wydajności w 32-bitowym kolorze wypadł lepiej niż GeForce2 GTS, nie mówiąc o GeForce 256.
W najwyższych rozdzielczościach Radeon wyprzedził już GeForce 256 nawet w trybie 16-bitowego koloru. Okazał się także znacznie szybszy od GeForce2 GTS w trybie 32-bitowego koloru.
Wyniki z 3DMark2000
Wejścia i wyjścia wideo
Testowana karta wyposażona była także w wejście i wyjście wideo. Na jej blaszce mocującej umieszczono trzy dodatkowe złącza: dwa złącza cinch (wejście i wyjście kompozytowe) oraz jedno złącze mini DIN (wyjście S-Video).
Do wyjścia można podłączyć telewizor lub magnetowid. Duża zaletą kart ATI (w tym testowanego Radeon) jest możliwość pracy jednocześnie na monitorze i na telewizorze. Dla porównania, wśród kart z chipami NVIDII jedynie GeForce2 MX udostępnia taki tryb wszystkie pozostałe chipy (TNT, TNT2, Vanta, GeForce 256, GeForce2 GTS) pozwalają na wyprowadzenie sygnału wideo albo na monitor, albo na telewizor.
Jakość obrazu na telewizorze w przypadku ATI Radeon 256 jest naprawdę rewelacyjna. Szczególnie dobrze wyglądają gry i filmy DVD. Obraz jest ostry, stabilny i nasycony kolorami.
Przydatną funkcją Radeon 256 VIVO jest możliwość podłączenia zewnętrznego źródła wideo (np. magnetowidu lub tunera satelitarnego). Obraz z takiego źródła możemy oglądać w okienku na ekranie monitora, ale także możemy go nagrać! Dostępne formaty to AVI (z kodekami ATI VCR 1.0 i 2.0), a także MPEG-1 i MPEG-2 (!). Nagrywać do formatu MPEG-1 mogą wszyscy posiadacze komputerów z procesorami 400 MHz i szybszymi. Niestety MPEG-2 wymaga już bardzo silnego procesora, najlepiej 700 MHz lub więcej, a także wydajnego dysku twardego.
Dołączone oprogramowanie
Do ATI Radeon 256 64 MB DDR VIVO dołączony jest krążek ze sterownikami, a także oprogramowaniem ATI Multimedia Center (nieco zubożona wersja oprogramowania znanego posiadaczom kart All-in-Wonder 128 i All-in-Wonder 128 Pro). W skład Multimedia Center wchodzą między innymi aplikacje Video In (do oglądania i nagrywania obrazu wideo z zewnętrznego źródła) oraz ATI DVD Player - programowy odtwarzacz filmów DVD. Na krążku ze sterownikami znajduje się także bardzo efektowne demo Radeon's Ark, prezentujące dodatkowe funkcje 3D w akcji - głównie środowiskowe mapowanie wybojów.
Co wybrać?
Co zatem wybrać: GeForce2 GTS czy Radeon 256? Radeon oferuje większą ilości funkcji 3D i pełne sprzętowe wsparcie dla dekompresji MPEG-2 (kompensacja ruchu i iDCT). Ma trzy (a nie dwie) jednostki mapujące tekstury w każdym z dwóch potoków teksturujących, co pozwala uzyskać wiele ciekawych efektów niedostępnych na GeForce. Standardowo 64-megabajtowa wersja Radeon ma wejścia i wyjścia wideo (wśród kart na układach NVIDII, dostępne jedynie w niektórych modelach akceleratorów ELSY i ASUS-a).
Niestety producenci oprogramowania mogą nie wykorzystać dodatkowych funkcji Radeon'a. Powodem tego jest zdecydowanie większa popularność GeForce. Radeon jest dodatkowo dużo droższy. Gdyby jednak karty były w podobnych cenach, na pewno wybrałbym Radeon.
Do testów kartę dostarczyła firma ATI, www.ati.com. Cena detaliczna testowanego egzemplarza z VAT-em: 2000 zł. Cena karty 32 MB SDR (bez VIVO): ok. 1300 zł. Cena karty 32 MB DDR (bez VIVO): ok. 1600 zł.
Dystrybutorzy w Polsce:
Veracomp (www.veracomp.com.pl)
Optimus (www.optimus.pl)
AB (www.ab.pl)
JTT (www.jtt.com.pl)
ABC Data (www.abcdata.com.pl)
Copyright (C) 2000 by PiŁA. Kopiowanie bez zezwolenia zabronione.
Komentarze
radeon VE - rafi - 14-09-2001 23:51
czym różni się zatem RADEON VE od opisanej powyżej karty Radeon 256?
Napisz Komentarz |
|
