13-09-2001 - Drukuj poniższy tekst

Zalman CNPS3100

Jak powszechnie wiadomo Zalman znany jest z niecodziennych i dziwnie wyglądających coolerów. Dość drogo się ceni za tak nietypowe rozwiązania. Ale czy są one warte tych pieniędzy?. Dzięki firmie DiscoTech z Warszawy oraz pomocy technicznej Sharego i Razora (dzięki za zdjęcia) miałem okazje zapoznania się z osiągami miedzianego modelu CNPS3100.

Po rozpakowaniu gigantycznego kartonu (w którym został dostarczony) ujrzałem niczym niewyróżniające się zielono czarne pudełko, chodź trochę duże jak na jeden cooler...
Po natychmiastowym otworzeniu owego pudełeczka w środku (co mnie zdziwiło) znajdował się cały osprzęt do wręcz perfekcyjnego zamontowania wszystkiego co potrzebne, ponadto otrzymałem kolorową książeczkę informacyjna, opisującą modele CNPS3100, CNPS3100-Gold, CNPS3000 i ich sposób zainstalowania. Na szczęście (dla mnie) była w dwóch językach: Angielskim i Koreańskim. Po dokładnym zapoznaniu się z lekturą najbardziej zaskoczyła mnie tytułowa strona która zilustrowała wygląd radiatora po pewnym okresie jego działania (jak wiadomo miedź się utlenia, lecz chyba oprócz trochę innego koloru nie traci swoich właściwości termoprzewodzących)

Poniżej prezentuje dane producenta. Ponadto można dodać do tego liczbę blaszek zawartych w radiatorze, a których jest miej więcej 53~60, oraz grubość każdej blaszki (0.3 mm). Jedyne co mogę jeszcze dodać to to iż model CNPS3100-Gold różnie się od modelu CNPS3100 jedynie cienką warstwą złota którą jest pokryty (aby miedź się nie utleniała)

Uwagi: Producent podaje iż prędkość wiatraczka wynosić ma 2400 obr/min przy 12VDC a 1500 obr/min przy 5VDC, aczkolwiek rzeczywista (zmierzona) prędkość to 2950 RPM-ów przy 12VDC, a 1650 obr/min przy 5VDC...

Nasz nabytek został przetestowany w warunkach temperatury pokojowej (21-22 stopni) na płycie głównej Abit KT7 Raid, oraz na podkręconym, działającym stabilnie procesorze AMD Duron 800@936 (8x117) o napięciu 1.65v, trochę mnie to zaskoczyło bo przy wcześniejszym (co prawda gorszym coolerze) już przy magistrali 114 Mhz działał niestabilnie. Temperaturę mierzyłem zwykłym czujnikiem osadzonym na płycie, w trzech etapach:

- zaraz po wejściu do Windowsa
- godzinę po męczeniu procesora w Hot Cpu Beta v 0.94-
- 5 min po wcześniejszym teście aby sprawdzić jak szybko potrafi odprowadzać ciepło.

Do monitoringu użyłem programu Via Hardware Monitor System V2.04 (dla pewności gdy tylko miałem okazje porównywałem temperaturę z temperaturą w biosie). Ponadto zastosowałem pastę silikonową dostarczoną razem z zestawem znajdującą się w małej lecz trochę długiej strzykaweczce (a nie jak w innych coolerach w malej i nieporęcznej folii). Do całości całego sprzętu zalicza się jeszcze 128 DIMM (133MHz), S3 Virge GX/2(4MB), Seagate Barraacuda II (30GB). System na którym aktualnie działałem to Windows 2000.

Przyznać się muszę iż testy mile mnie zaskoczyły (sądziłem iż normalnie uzyska przy normalnej pracy powyżej 30 stopni, a tu widać iż jednak Zalman lubi nas zaskakiwać, ponadto już po 3 minutach temperatura cooler wróciła do swojego pierwotnego stanu i przez następne 2 minuty pozostawał niezmienna, wnioski nasuwają się chyba same....)
Następna rzeczą którą postanowiłem zrobić było sprawdzenie owego dziwnie wyglądającego kabelka dołączonego do zestawu (Noiseless - do cichszej pracy wiatraczka). Efekt był niesamowity , mianowicie i tak już cichy wiatrak stał się w ogóle niedosłyszalny (niestety kosztem temperatury i obrotów które jak dla mnie były zbyt poważne abym mógł przedłożyć bardzo ciche chodzenie nad dobrym chłodzeniem).

Jeżeli już trzymamy się wiatraczka to wydaje mi się iż jeżeli prędkość wiatraczka by wzrosła to wprost proporcjonalnie do tego obniżyłaby się temperatura procesora (jednakże przyspieszenie wiatraczka jest raczej niemożliwe), ponadto nie pasowała mi jego konstrukcja, która zagradzała mi później dojście oraz utrudniała dalsze robienie czegokolwiek.

Podsumowanie

Cooler Zalmana jest godny polecenia komuś kto ma jednak fundusze na coś nietypowego i jednak nie aż tak taniego (150 zl...). Co do niego miałem dwa zastrzeżenia, po pierwsze cały ten wiatraczek jednak trochę miejsca zajmuje (i przez to utrudnia robienie innych rzeczy), a po drugie sama rozłożysta architektura sprawiała iż radiator był troszeczkę kłopotliwy w zainstalowaniu (musiałem zdjąć zasilacz aby go porządnie umocować). Poza tym nie było żadnych nieprzyjemności. Przyjemnym zaskoczeniem było też dla mnie dostarczenie przez producenta dwóch spinek (jednak pomyślał że może ktoś coś kiedyś zgubić) które na szczęście nie były tak twarde jak Thermaltakea.

Tekst napisany przez Karnosa : karnos@frazir.wroc.pl

Coolery dostarczyła firma DiscoTech z Warszawy.

Komentarze

Napisz Komentarz