14-10-2001 - Drukuj poniższy tekst

TUALATIN - NOWE WCIELENIE PENTIUM III

Już tyle razy przy okazji artykułów o płytach głównych i chipsetach dla nich przeznaczonych wspominałem o procesorach Pentium4, że wydaje mi się, że już nie warto, ale... Pentium4 jest niczym innym jak całkowicie nowym procesorem o nowej architekturze jądra i ogólnie różniącym się całkowicie od starych dobrych procesorów Intela opartych o architekturę P6. Niestety jakoś rewolucja rynkowa Intelowi nie wypaliła i jego nowy procesor zamiast pobić na łeb konkurencję musi prężyć swoje gigaherce, aby mieć szansę w pojedynku, z taktowanym kilkaset megaherców niżej Athlon'em. Dodajmy jeszcze do tego cenę oraz cenę lepszych i szybszych pamięci RDRAM, a Athlon okaże się high-end'ową platformą po promocyjnej cenie. Nawet jeżeli dołączymy do tego pamięci DDR, które ostatnio świętują triumfy nad rozwiązaniami Rambus'a. Można by się zastanawiać, kto więc kupi P4, ale wbrew temu są klienci i jest ich całkiem sporo, a wszystko wskazuje na to, że nowa seria powoli zastąpi wysłużone Pentium III. Jednak tym ostatnim Intel dał szansę na pożegnanie się z rynkiem w sposób honorowy. Powstał Intel Pentium III Tualatin...

1,13 GIGAHERCOWA GRANICA

W styczniu 1999 roku Intel zapowiedział nowy procesor z serii Pentium, tym razem oznaczony numerem trzy. Odziedziczył on najlepsze cechy architektury P6, stając się wydajnym rozwiązaniem zarówno dla aplikacji biurowych i 2D, jak i dla rozrywki, czyli gier oraz montażu wideo. Na początku Pentium III był produkowany w serii Katmai z 512KB pamięci cache, taktowanie nowego procesora 450-500Mhz, nie było piorunujące w porównaniu ze starszymi PII, ale do czegoś zobowiązywało. Zobowiązania zostały wypełnione i nowy Pentium choć taktowany nie wiele szybciej był poza wszelkim zasięgiem starszego brata taktowanego na 400Mhz. Wkrótce nastąpiła mała rewolucja w rodzinie, seria Katmai została zastąpiona przez procesory Coopermine ze zintegrowaną pamięcią cache pracującą z pełną prędkością zegara. Choć procesor miał już tylko 256KB pamięci to nowa technologia okazała się słusznym krokiem, który zwiększył co nieco wydajność układów Intela. Taki kształt PIII zachowały przez dłuższy czas. Tymczasem kilka miesięcy po premierze nowych procesorów Intel poczuł się zagrożony przez AMD i ich Athlon'a. Słuszność tych obaw została potwierdzona, gdyż w czerwcu 1999 roku, AMD zyskało wydajnościową przewagę nad rozwiązaniami Intela. Zaczęła się wojna zegarowa, która nieuchronnie prowadziła do przełamania granicy 1000Mhz, bariera ustalona sztucznie, ale dla Pentium III okazała się zbyt dużym wyzwaniem. Intel wprowadził na rynek procesor taktowany na 933Mhz, a następny krok miał być krokiem milowym, krokiem na 1Ghz. Tymczasem to Athlon jako pierwszy przełamuje tę granicę, zostawiając Intela z tyłu, z niższą wydajnością i taktowaniem. Intel jakby przeczuwając katastrofę zamiast skoczyć w pogoń robi asekuracyjny krok, wypuszczając PIII 1000Mhz w seriach limitowanych. Następny krok to 1,13Ghz wprowadzony w lipcu 2000 roku w serii limitowanej... Sierpień był miesiącem prawdziwej katastrofy dla Intela, który pospiesznie wycofał z rynku wszystkie PIII taktowane tym zegarem. Powód to niestabilna praca, tymczsem AMD i jego Athlon'y są już daleko. Intel nie mógł sobie więc pozwolić na dalszą zabawę z feralnym PIII i cały swój wysiłek skupił na następcy, czyli Pentium4. Całkiem niedawno znów mówiono o wprowadzeniu Pentium III taktowanego 1,13Ghz, tym razem miała to być nie schematyczna konstrukcja sprzedawana jedynie w wersji BOX. PIII miał być zintegrowany z pokaźnym radiatorem i dwoma wiatraczkami, ponadto złącze zostało zmienione z powrotem na Slot 1. Niestety i tym razem wszystko poszło nie tak, super chłodzenie nie zagwarantowało Pentium'owi 100% stabilności. Wydaje się więc śmieszne, aby Intel jeszcze raz próbował przełamać tą granicę swoim PIII Coopermine tym razem w stepping'u D0. Tym bardziej, że gotowe do wejścia na rynek są Tualatin'y, których taktowanie z pewnością dojdzie do 1,4Ghz.

ODRODZONY PIII

Tualatin był zapowiadane już dawno, jako alternatywa dla Pentium4 i kontynuacja najlepszych cech trzeciej generacji procesorów Pentium. Jednak im bliżej dnia premiery tym mniej Intel o nim mówił. Jeszcze kilka miesięcy temu mówiono, że Pentium III Tualatin będzie jedynie przeznaczony dla notebook'ów. Nadzieje wielu ludzi na wydajny i tańszy procesor prysły, jednak tuż przed premierą Tualatin'a ogłoszono, aż trzech wersjach. Pierwsza z nich chyba najbardziej oczekiwana to procesor dla komputerów typu desktop. Drugi wariant Tualatin'a to procesor dla komputerów przenośnych, zaś trzeci to nic innego jak rozwiązanie... serwerowe. Tualatin dotrze do nas w trzech odsłonach, które praktycznie nie różnią się od siebie. Jedyną różnicą jest to, że wersja desktop będzie miała na pokładzie jedynie 256KB cache'u i nie będzie zdolna do pracy w środowisku SMP. Inne Tualatin'y będą miały taką funkcję oraz dwa razy więcej pamięci cache L2. Dla przypomnienia procesor jest wykonany nie jak dotychczas w technologii 0.18 mikrona, a 0.13 mikrona, daje to oczywiście szansę podbicia taktowania, a także zmniejszenia napięcia. Tualatin będzie używał napięcie 1.475V w wersji desktop, zaś serwerowa odmiana tego procesora 1.450V. Jest to nieco dziwne rozwiązanie, zważywszy na to, że Tualatin dla serwerów obsługuje 512KB cahe'u L2, a układ dla komputerów domowych dwa razy mniej. Obecnie zaprezentowano Tualatiny pracujące z prędkościami: 1,1Ghz, 1,13Ghz oraz 1,2Ghz.

Szyna FSB nie uległa zmianie i pracuje z prędkością 100Mhz (1,1Ghz) oraz 133Mhz w reszcie modeli. Jak widać Intel zdecydował się zamontować na procesorze znany z Pentium4 patent, czyli Integrated Heat Spreader (IHS). Niestety Pentium III Tualatin nie jest w pełni kompatybilny ze starszymi modelami, a to głównie przez Intela i jego politykę rynkową. Nie chodzi tu o gniazdo procesora, a o płyty główne. Było by rozwiązaniem wspaniałym, aby swojego wolniejszego Pentium III lub Celeron'a upgrade'ować do gigahercowego Tualatin'a. Niestety jest to niemożliwe. Wszystko za sprawą garstki rezystorów, które dbają o napięcie oraz terminator szyny. W starszych konstrukcjach były one na płycie głównej tymczasem, Intel zdecydował, że tym razem wyręczy producentów płyt głównych i zamontuje je w środku procesora. Ruch ten skutecznie skreślił Tualatin'a z listy procesorów jakie możemy włożyć w gniazda płyt obsługiwanych przez BX'y, a także VIA Apollo Pro 133/266. Nie mówiąc już o i820 i innych intelowskich rozwiązaniach.

Tym samym Intel pozbawił nowego procesora istotnego atutu, czyli szansy stania się idealnym rozwiązaniem dla pragnących upgrade'u użytkowników. W takim wypadku sam Intel sobie rzucił kłodę pod nogi, gdyż nie jest uczciwy wobec milionów użytkowników starszych płyt głównych, no i użytkowników jego procesorów. Tym samym szereg ludzi, będzie zmuszonych iść do AMD, gdzie nie tylko zaoferują im niezła wydajność, ale cena będzie do zniesienia. Na pewno wielu użytkowników procesorów Intela pragnących zrobić upgrade myśli w sposób następujący: Hmm, Intel oferuje Celerony po cenie znośnej, ale nie wiem czy się to opłaca. Pentium III 800 kosztuje tyle ile Athlon 1Ghz. AMD jest O.K, ale trzeba kupić nową płytę, a to już jest trochę droższe. W takiej sytuacji jestem także i ja, a wygląda na to, że kto zrobi upgrade na AMD szybciej tym lepiej na tym wyjdzie. Czy Intel będzie w stanie zaoferować nam coś szybszego no i tańszego od dotychczasowych rozwiązań? Wszystko wskazuje, że nie i tylko czeka, aby kupić nowy zestaw oparty na Pentium4. Procesor szybki, ale.. trzeba kupi płytę główną, specjalny zasilacz, no i do tego specjalna obudowa. Tymczasem wybawienie od P4, Tualatin wychodzi z fabryk na zupełnie nową platformę. Upgrade na to, rozwiązanie okazuje się wątpliwy, gdyż ciągle nie jasne są plany Intela co do kontynuacji linii Tualatin. Dla procesora Intela są oczywiście dostępne chipsety innych producentów, a ich wydajność całkiem niezła, ale nie ma wśród nich szybkich intelowskich rozwiązań ze wsparciem dla RDRAM. Według Intela Tualatin jest skazany na pamięci SDR i jedynie chipset i815 B-Step. Dobrze zatem, że są VIA, SiS i ALI...

TESTY

Sprzęt testowy:

- Tualatin 1,2Ghz / Athlon 1,2Ghz
- Pamięć SDR PC-133 / DDR PC2100
- Płyta główna i815 B-step / KT-133A / KT-266
- GeForce2 ULTRA

Ciekawe jak wysłużona linia P6 używana przez procesory Pentium III poradzi sobie z najnowszymi rozwiązaniami AMD i Intela. Tualatin trafia na bardzo trudnych przeciwników w postaci Athlon'a 1,33Ghz oraz Pentium4 1,3Ghz. Oba procesory taktowane są ponad 100Mhz wyżej od nowego układu Intela.

Pierwszy test nie wypada najlepiej dla Tatulatin'a, gdyż przegrywa ze zwycięskim Pentium4 o ponad 23 klatki na sekundę. Drugi Athlon również jest poza zasięgiem nowego układu Intela.

Serious Sam jest grą, która powstała całkiem niedawno i daje lepszy obraz, jak sprzęt poradzi sobie z aplikacjami przyszłości. Athlon dzięki wysokiej wydajności i swojej mocy bez problemu zwycięża nad dwoma rozwiązaniami Intela. Daleko za procesorem AMD plasuje się Pentium4, k™óry marginalnie wyprzedza Tualatin'a.

Sysmark jest programem, który bardzo kompleksowo testuje procesor i chipset płyty głównej. Linia procesorów Pentium III zawsze była mocna w aplikacjach biurowych i 2D. Tualatin spełnia rodzinny obowiązek i zajmuje drugie miejsce stając się zagrożeniem dla wydajnego układu AMD. Pentium4 wypadł w tym teście wyjątkowo słabo, co potwierdza zarzuty o kontrowersyjną wydajność jednostki Intela.

Chyba nikt nie spodziewał się takiego zakończenia. Tualatin bije swoich konkurentów i to z klasą. Układ Intela jest poza zasięgiem nawet szybkiego Athlon'a, który musi zadowolić się drugim miejscem. Swoją drogą ciekawe jaką wydajnością mógłby się poszczycić Tualatin z wyższym taktowaniem zegara i pamięciami RDRAM.

Tekst napisany przez Paweq : paweq@frazir.wroc.pl
Wyniki ściągniete z http://www.hardware-unlimited.com za ich zgodą

Komentarze

Napisz Komentarz