Dolby Stereo SR versus Dolby Digital.
Ostatnio wiele osób pyta się jaka jest różnica pomiędzy tymi dwoma systemami dźwiękowymi, stosowanymi obecnie w naszych kinach na terenie kraju.
Odpowiedź jest prosta, Dolby Digital jest lepsze bo nowsze, ale dla bardziej wnikliwych zapewne nie jest to wystarczająca informacja. Zatem, napiszę na czym polega
różnica...
Dolby Stereo SR
Przede wszystkim trzeba wyjaśnić co oznaca przyimek SR czyli Spectral Recording. Była to kolejna inowacja w laboratoriach Dolby w 1986 roku. System ten został
wówczas przedstawiony jako drugiej generacji system zapisu dźwięku. Nie został wynaleziony tylko po to by stać się kolejnym systemem redukcji szumów, przede wszystkim
dostarczył dostarczył wiele innych innowacji technologicznych, tj. lepszą dynamikę dźwięku o większym zakresie częstotliwości oraz sprawiał, że dźwięk reprodukawany w kinie nie znacznie
różnił się od dźwięku naturalnego, czyli takiego, który nas otacza w rzeczywistości. Zatem SR jest raczej postrzegane jako system obróbki sygnału dźwiękowego a nie jako system redukcji szumów...
W wielu kinach obecnie mamy zainstalowane Dolby Stereo SR, które to charakteryzuje się cechami wymienionymi powyżej, oraz tym, że jest to system dający 4 kanały dźwięku dookólnego, tj. lewy, centralny,
prawy i surround, przy czym czasem stosuje się jeszcze dodatkowo subwoofer, który reprodukuje dźwięk niskotonowy pochodzący z kanałów lewy i prawy. Dźwięk w tym systemie zapisany jest na nośniku stereofonicznym i do jego odtworzenia potrzebny jest specjalny dekoder, aczkolwiek nie jest to skomplikowane urządzenie w dzisiejszych czasach. Sam dźwięk zapisany jest
w bardzo prosty sposób, po prostu na nośniku stereo mamy kanał lewy na kanale lewym, prawy na prawym, środkowy na obydwu a surroundowy jest zapisany na lewym i na prawym, ale na tym drugim z odwrotną amplitudą, co powoduje
znoszenie się fal dźwiękowych. Oczywiście, dekoder rozpoznaje, te dwa ostatnie kanały i odpowiednio przekazuje informacje do głośników. Wadą tego systemu jest to, że tak zapisany dźwięk zawsze trochę będzie się zlewał, tj. to co powinno być słyszane z tyłu
często też słychać z przodu. Poza tym, kanał surround nie ma pełnego zakresu częstotliwości i oscyluje on w granicach od 100 Hz do 7000 Hz, co trochę zawęża możliwości przenoszenia niektórych dźwięków na tył. W chwili obecnej wciąż stosuje się ten system
w wielu kinach, lecz część z nich już przerzuciała się na Dolby Digital. Tak naprawdę to już żadną zajarą jest SR, ponieważ, wielu z nas ma w domach odbiorniki a/v, błędnie nazywane Amplitunerami, które to posiadają wbudowany
prosecor Dolby Pro-Logic, a co jest po prostu odpowiednikiem Dolby Stereo SR w domu!
Dolby Digital
Znacznie bardziej zaawansowanym systemem dźwięku w kinie jest Dolby Digital, po raz pierwszy zaprezentowany podczas premiery filmu Batman's Return w 1992 roku.
Jest on już stosowany w naszych kinach - bardziej ambitni kinomani to wiedzą w jakich. Różnica z poprzednikim jest ogromna. Przede wszystkim Dolby Digital oferuje 6 kanałów dźwiękowych,
przy czym pięć jest pełnozakresowych a szósty służy do reprodukcji niskich dźwięków (>120Hz). Daje nam to dźwięk dookólny który dobiega do nas z kanałów: lewy, centralny, prawy, surround lewy, surround prawy. Dzięki odpowiedniemu umieszczeniu głośników, praktycznie można umieścić
każdy dźwięk w dowolnym miejscu w polu odsłuchowym! Dolby Digital jest od początku do końca formatem cyfrowym, a dźwięk zapisany jest na taśmie filmowej w postaci skompresowanej w przewrach pomiędzy perforacją. W przypadku wersji kina domowego, dźwięk zapisany jest na płycie video na prawej analogowej
ścieżce jako sygnał radiowy. Dźwięk w porównaniu do Dolby Stereo SR jest o wiele bardziej dynamiczny, a specjalny kanał LFE (Low Frequency Effects) z inforamcją dla subwoofera powoduje, że nie tylko już słyszymy dźwięk, ale też możemy go poczuć. Ponadto, w Dolby Digital każdy kanał jest zapisany od początku do końca (tj. od
procesu udźwiękowiania filmu, aż do jego reprodukcji w kinie) osobno, a nie jak w przypadku SR na dwóch ścieżkach a potem dekodowany. Odznacza się to, tym że nie występuje już efekt zlewania się dźwięku i nie jest już tak, że np. z przodu słychać to co powinno być słyszane tylko z tyłu.
Wynik !?
Myślę, że dzięki tej informacji każdy z was teraz zanim pójdzie do kina to oprócz tego, że zorientuje się w repertuarze ponadto zapyta o system dźwiękowy. Aczkolwiek, to że w danym kinie jest Dolby Digital to jeszcze nie oznacza, że każdy film brzmi tam wspaniale. Trzeba też zwrócić uwagę, czy na plakacie filmu jest znaczek Dolby Digital.
Jeżeli go nie ma to i dźwięku dobrego nie będzie. Czasem jest napisane, dts lub SDDS. Są to inne systemy dźwiękowe, akurat nie spotykane w Polsce. Obydwa są doskonałe, ale nie kompatybilne z Dolby Digital, wieć i w takim wypadku nici z dźwięku.
