Nie, to nie pomylka! Najprawdziwszy komputer, oczywiście ogromnie uproszczony, można kupić w sklepach Centralnej Słladnicy Harcerskiej, wprawdzie za znaczną sumę pieniędzy, bo aż za 1000 zl. W dużym, kartonowym pudełku, pomiędzy styropianowymi przekładkami znajdują się wszystkie elementy kompu­tera, poczynajac od obudowy, a kończąc na wkrętach montażowych. Oprócz tego do każdego kompletu cześci dołączona jest bardzo dokładna i bezbłędna instrukcja montażu i poslugiwania się urządzeniem, jak też zestaw plansz do wycinania i nakładania na okienka wyników obliczeń.Montaż komputera jest bardzo ławy, a co najważniejsze nie wymaga jakiegokolwiek połączenia lutowanego. co oczywiście szalenie ' ułatwia czynności łączenia styków elektrycznycb. Wszystkie elementy obudowy są doskonale dopasowane do siebie i dają laczyć się bez nadmiernych luzów i bez użycia siły. Najtrudniejszy podczas montażu kom­putera jest zakładanie ruchomych styków w listwy suwaków, lecz przy niewielkim ,,treningu" doskonale damy sobie z tym radę.Dokonanie prawidłowego montażu komputera jest łatwe dzięki szeroko opisanym czynnościom montażowym wyjaśnionym dodatkowymi rysunkami. Nie będziemy się więc szerzej zajmować tym zagadnieniem. Warto natomiast wyjaśnić sobie pewne pojęcia stosowane w świecie maszyn matematycznych.Nigdy jeszcze w dziejach ludzkości człowiek nie dysponował tak wielką jak dziś ilością wiedzy i doświadczeń. Aby więc rozwiązac stale rosnące i coraz bardziej skomplikowane zagadnienia nauki i techniki, koniecznym stało się wyeliminowanie z twórczej pracy mechanicznych, lecz jakże pracochłonnych przeliczeń, wyszukiwania wiaściwych danych w tablicach i zbiorach norm, wreszcie sporządzania statystyk, co w ekonomii ma zasadnicze znaczenie.Właśnie komputer zastępuje człowieka podczas wykonywania tych wszystkich czynności. Jednak bez udziału człowieka komputer jest bezsilny. Maszyna matematyczna potrafi dokonać skomplikowanych wyliczeń w czasie niewspółmiernie krótszym niż człowiek. ale dopiero po odpowiednim zaprogramowaniu. Stąd też, w przyszłości coraz bardziej będzie wzrastac zapotrzebowanie - na fachowcow, ktorzy będa. mogli maksy-malnie wykorzystac zdolność produkcyjną komputerów.Współczesne maszyny matematyczne są bardzo skomplikowanymi urządzeniami elektronowymi. Jednak początki rozwoju mechanicznych przyrządów do liczenia sięgają starożytności. kiedy to powstał w Rzymie prymitywny abakus. Pierwszy natomiast przyrząd charakteryzujący się mechanicznym przenoszeniem dziesiątek skonstruowany zostal przez Niemca Johannesa -Keplera na przełomie szesnastego i siedemnastego wieku. Dalej, w 1641 roku, Francuz Blaise Pascal zbudował urządzenie slużące do dodawania i odejmowania, a niedługo potem, bo w r. 1673 niemiecki matematyk Gottfried Wilhelm Leibniz zademonstrował czterodziałaniową ma­szynę do liczenia. Jednakże dopiero na przełomie dziewiętnastego i -dwudziestego wieku, dokładnie w 1890 r. amerykanin Hermann Hollerith zrealizowal pomyślnie budowę maszyny liczącej sterowanej perforowanymi kartkami. Maszyna ta dokonała podliczenia da­nych statystycznych podczas spisu ludności w Stanach Zjednoczonych.Współczesne maszyny liczące dzielone są. na trzy generacje: do pierwszej generacji nalezą komputery zbudowane na 

Pozostałe trzy trójki otwo­rów oznaczone zostały jako ,,Z1", ,,Z2" i ,,Z3". Są one połączone z elektro­nicznym układem dozownika czasu. Układ ten ma za zadanie ograniczenie czasu koniecznego na odpowiedż na dowolne pytanie zadane przez komputer podczas np. powtarzania wiadomości z chemii czy geografii.Najważniejszymi elementami kompu­tera są listwy suwaków obliczeniowych. Zamontowane na nich styki laczą każdorazowo lewą kombinację trójkową otwo­rów z prawą kombinacją w każdym polu. Suwaki łącznikowe są wszystkie jednakowe, wyposażone w pięć styków. praktycznie są więc one pieciobiegunowymi przelącznikami. Jeżeli suwaki znajdują się w polożeniu ,,A", tworzą się mostki każdej kombinacji trójkowej kolumn parzystych (00—20- 40 itd), natomiast w położeniu suwaków ,,E" tworzą się mostki kolumn nieparzystych (10 --30—50 itp).Po zakonczeniu montażu komputera, przed przystąpieniem do programowa­nia, należy sprawdzić poprawność wykonanych połączeń. W tym celu wykonamy wzorcowy mostek dlugości około 160 mm. Kontrolę rozpoczniemy od sprawdzenia pierwszego (od góry) rzędu tablicy programowej. Odizolowany koniec przewodu kontrolnego wsuniemy do jednego z otworów oznaczonych literą ,,E", a drugi jego koniec do dowolnego otworu kombinacji trójkowej oznaczonej literami ,,l.O". Jeżeli podłączenia montażowe wykonane zostały prawidłowo i styki listwy suwakowej są dobre. to zaświeci. się odpowiednia żarowka. W podobny sposób sprawdzamy kolumny LI do L9. Nalezy przy tym pamiętać, że żarówki będą zapalały się z opóżnieniem około 20 s z powodu działania elektronowego dozownika cza­su . Drugi etap sprawdzania poprawności vykonanego montażu rozpoczniemy od kontroli działania suwaków lącznikowych. W tym celu koniec przewodu kontrolnego wsuniemy w jeden otwór oznaczony literą ,,E", a drugi koniec prze­wodu kontrolnego połączymy z polem Jiff (lewo). Suwak łącznikowy powinien w tym czasie znajdowac się w pozycji _A". Dla ułatwienia, przygotujemy drugi przewód kontrolny, którego jeden koniec umieścimy w dowolnym otworze kombinacji trójkowej ,,80" (prawo), drugi zaś koniec wsuniemy w jeden z otworów “LO" (w pierwszym rzędzie od góry. W tym momencie powinna zaswiecic się żarówka ,,LO" W podobny sposób dokonujemy kontroli wszystkich przy tablicy programowej.Trzecim, ostatnim etapem kontroli montażu komputera będzie sprawdzenie działania przycisku. Aby tego dokonać, jednym z przewodów kontrolnych połączymy kombinację trójkową. ,,E" z kom­binacji ,,TA", natomiast drugim przewodem — kombinację ,,TE" z dowol­nym polem lampowym (LI—L9). Po naciśnięciu przycisku powinna zaświecić się, odpowiednio do podłączenia, któraś z żarowek sygnalizacyjnych.Po dokonaniu żmudnej, ale niezbędnej kontroli komputera możemy przy­stąpić do jego użytkowania, posługujac się załączonymi opisami i tablicami łączeń programowych.Na zakończenie ważna uwaga: nie należy zrażac się dużą ilością połączeń programujących, gdyż po wykonaniu odpowiedniej ilości mostkow łącznikowych, do wielokrotnego zresztą użytku, zaprogramowanie komputera nie zajmie więcej niż 10 do 15 minut.