Studium zgiętego aktu
1952
olej i piasek, płótno, 198,1 x 137,2 cm
The Detroit Institute of Arts
Samouk urodzony w Irlandii. Malował obrazy o charakterze satyrycznym, przerażającym i halucynacyjnym.
Stworzył kierunek w malarstwie zwany neofiguracją*.
Przedrostek „neo-” stosowany bywa w historii sztuki do zaznaczenia, że kierunek artystyczny nawiązuje do podobnych zjawisk występujących wcześniej (np. neogotyk, neoimpresjonizm i in.).
W tym znaczeniu neofiguracja jest powrotem do sztuki figuratywnej, przedstawiającej, z okresu przed pojawieniem się abstrakcjonizmu. Konkretnie – do ekspresjonizmu silnie związanego z człowiekiem, jego przeżyciami i cierpieniami.
Bacon, a za nim liczni malarze Europy, doszedł do przekonania, że w czasach, gdy na jednostkę ludzką czyha tak wiele zagrożeń, jej potrzeby duchowe stają się sprawą mało znaczącą wobec nadrzędnych interesów cywilizacji przemysłowej i polityki.
Cierpienia i troski nie interesują nikogo – jedynie sztuka może wystąpić w obronie człowieka pokazując jego nowe oblicze: zdeformowane i dramatyczne.
Kształty plam, które w malarstwie abstrakcyjnym nie przedstawiały niczego konkretnego, teraz zaczęły układać się w formy przypominające istoty ludzkie, a raczej twory o ludzkich cechach.
* Neofiguracja (neo- gr. néos = nowy) – nowa figuracja, kierunek w malarstwie charakteryzujący się powrotem w latach pięćdziesiątych XX w. do zarzuconych wcześniej na rzecz abstrakcji, motywów figuratywnych.
Część szósta