Szkoła ateńska
1509 – 1511
fresk
Watykan
Rafael – autor fresków w Stanzach* i Loggiach** Watykanu. Najzdolniejsze dziecko włoskiego renesansu.
Pochodził z Umbrii – krainy kolorów. Kształcił się we Florencji.
Z Umbrii i od Perugina***, swojego pierwszego nauczyciela, wyniósł upodobanie do rozświetlonych przestrzeni.
Oglądając słodkie oblicza jego pięknych Madonn, współcześni ronili łzy wzruszenia. Nazywano go Świętym, bo odkrywał przed ludźmi Piękno.
Miał hobby – uwielbiał rzymskie wykopaliska. Kiedyś wrócił ze stanowiska archeologicznego do domu z gorączką. Po krótkiej chorobie zmarł.
Kult Rafaela w XIX w. był przytłaczający. Znudzeni nim Angielscy malarze, w poszukiwaniu nowego ideału, zwrócili się ku malarstwu wcześniejszemu. Nazwano ich „prerafaelitami”****.
* Stanza – po polsku stancja.
** Loggia – (archit.) wnęka, wgłębny portyk.
*** Perugino, właściwie Pietro Vannucci (1446 – 1525) – malarz włoski, przedstawiciel szkoły umbryjskiej. Namalował fresk w Kaplicy Sykstyńskiej pt. Wręczenie kluczy św. Piotrowi.
**** Prerafaelityzm (pre- + Rafael) – szt. kierunek w sztuce powstały w Anglii w połowie XIX w., nawiązujący do sztuki wczesnego (przed Rafaelem) włoskiego Odrodzenia.
Część dwunasta