Najpierw forma. Książka sprawia wrażenie cieńszej od poprzednich. Na szczęście to tylko wrażenie - spowodowane jest ono przez inny papier - ekologiczny Schwedt 2000. Moim zdaniem papier jest do rzyci - bardzo delikatny, szybko się brudzi oraz wypacza od potu dłoni. Wypisz wymaluj papier toaletowy. A teraz o treści. Jestem świeżo po lekturze, wiec na gorąco opisuję moje wrażenia. Nie zawiodłem się. Przede wszystkim - wojna. Wojnę w książce czuć, widać i słychać. Realizm, tak jak chciał Sapek, do szpiku kości: "Jechali na wschód, wśród ognia i dymu, wśród mżawki i mgły, a przed ich oczami przewijał się gobelin wojny. Obrazy. Był obraz z żurawiem, czarną krechą sterczącym wśród ruin spalonej wioski. Na żurawiu wisiał nagi trup. Głową w dół. Krew ze zmasakrowanego krocza i brzucha ściekła mu na pierś i twarz, soplami zwisała z włosów. (...) Był obraz z koniem, osiodłanym siwkiem w czarnym kropierzu. Koń chwiejnie stąpał skrajem pobojowiska, klucząc między kupami trupów i wbitymi w ziemię ułamkami włóczni, rżał cicho i przejmująco, wlókł za sobą wnętrzności wywalone z rozprutego brzucha. (...) Był obraz z rozkrzyżowaną dziewczyną, leżącą niedaleko spalonego obejścia, nagą, zakrwawioną, wpatrzoną w niebo zeszklonymi oczyma. (...) A później był obraz ze smolarnią. Wtedy to Jaskier wyrzygał wszystko, co tego dnia zjadł, to znaczy suchar i połówkę sztokfisza." Wszysto jest otoczone wojną, wszystko się wokół wojny kręci. To już nie jest bajka o pyskatej księżniczce Ciri, lecz o żądnej krwi Falce. I o wiedźminie, który staje się coraz bardziej bezradny wobec coraz bardziej skomplikowanego świata. Kodeks jest już bezużyteczny. Neutralność jest niemożliwa. Nawet potwory już nie są bestiami w konfrontacji z ludźmi. Następna sprawa to narracja - podmiot zmienia się bardzo często, Geralt, Ciri i Yennefer nie są na pierwszym planie. Odnosi się wrażenie, jakby w chaosie wojny ("ogarnięty pożarem burdel" - Jaskier) w ogóle nie było pierwszego planu, wszystko się dzieje jednocześnie. Elfia przepowiednia Ithlinne spełniła się. Nadszedł już "Czas Białego Zimna i Białego Światła, Czas Szaleństwa i Czas Pogardy, Tedd Deireadh, Czas Końca." Książka podobała mi się. Z przyjemnoscią usiąde do powtórnej lektury - już na spokojnie, bez pośpiechu. John MacKanacKy

[ BEZ POLSKICH ZNAKÓW ]

© '97 by John MacKanacKy (aka Jacek Suliga)
mkk@sapkowski.fantasy.art.pl