Po przeczytaniu tekstu Michała Fludzinskiego pt: Genetyka i laminaty (Miesięcznik nr 87) postanowiłam wystąpić w obronie genetyki w Chrzcie Ognia Andrzeja Sapkowskiego i genetyki w ogóle. Nie rozumiem dlaczego Michał oburza się i uważa za niestosowne prowadzenie rozważań genealogicznych i genetycznych w Świecie Wiedźmina. Zastanawia się też "skąd bierze się ta wiedza w owym czasie". Pytam: w jakim czasie? Przecież Saga o Wiedźminie nie ma określonych ram czasowych. Nie jest to czas realny!!! Abstrahując od ram czasowych można również spytać o źródło wiedzy magicznej i ogólnej, którą dysponuje śwat magów, a takich rozważań, o ile mi wiadomo, nikt nie prowadzi. Nie widzę powodu, z którego wątki mitologiczne, historyczne i szeroko pojęta wiedza przyrodnicza (ziołolecznictwo, obyczaje driad, zjawiska atmosferyczne, flora, fauna) ma prawo bytu w literaturze fantastycznej, a genetyka (jak najbardziej część wiedzy przyrodniczej - w dodatku bardzo ciekawa) - nie. Czarodzieje, jak wiadomo, dysponują znacznie rozleglejszą wiedzą w różnych dziedzinach niż zwykli bądź niezwykli śmiertelnicy. Dlaczego więc nie mogą zajmować się genetyką - w dodatku na podstawowym poziomie? Dlaczego nie mogą prowadzić eksperymentów genetycznych, skoro przez całe wieki (istnienia świata realnego, starożytnego i nowożytnego) mniej lub bardzej świadomie to robiono? Przecież nie jest wykluczone, że już średniowieczni mędrcy czy mnisi – skoro Michał upiera się przy quasi-średniowieczu - zajmujący się genealogią zwrócili uwagę na podobieństwa między poszczególnymi członkami rodów. Już oni mogli przypuszczać, że pewne cechy przechodzą z pokolenia na pokolenie czyli, jak powiedzielibysmy dziś, są dziedziczone. Skoro istniała potencjalna możliwość poczynienia takich obserwacji w średniowieczu, to tym bardziej w fikcyjnym Świecie Wiedźmina Geralta, w którym czarodzieje m ają olbrzymie możliwości poznawcze (może nawet większe niż współczesna nauka.... ). Przecież całkiem prawdopodobne, że jakiś czarodziej lub czerodzieje hodowali groszek pachnący, myszy czy inne formy życia, prowadzili obserwacje i doszli do podobnych wni osków jak Grzegorz Mendel (zakonnik, autor praw Mendla - podstawowych praw dziedziczenia, 1866 r.) a nawet Thomas Morgan (Chromosomowa treoria dziedziczności - 1910-1914). W związku z powyższym nie zgadzam się z zarzutem Michała, że genetyka w Chrzcie ognia jest nie na miejscu. To, że genetyka jako nauka istnieje od początku XX wieku (nagroda Nobla dla T. Morgana w 1933 r. za opracowanie chromosomowej teorii dziedzi czności) i od tego czasu funkcjonuje pojecie genu, nie oznacza wcale, że nie należy, bądź nie wolno używać tego terminu w Sadze o Wiedźminie. Ponadto twórcą Świata Wiedźmina Geralta jest Andrzej Sapkowski i ma prawo wprowadzać tam elementy jakie uzna za stosowne - elementy genetyki i innych nauk również. Mnie się ten pomysł podoba, nawet bardzo. Wiecej: sposób dziedziczenia genu Lary opisany został precyzyjnie. W podobny sposób dziedziczone są niektóre jednostki chorobowe (rozpisałam i sprawdziałam!), z tym tylko, że z reguły dziedziczą synowie po matce, ale nie musi tak być zawsze – tym bardziej w świecie fantastyki. Dlatego nie bedę krytykować Andrzeja Sapkowskiego za braki w wiedzy w zakresie podstaw genetyki. Podstawową posiada, w dodatku potrafi przekazać w sposób bardzo obrazowy i zrozumiały dla s woich czytelników. Pomysł jest oryginalny. Nie musi podobać się wszystkim, bo przecież "De gustibus non disputandum est". Barbara Mietła P.S. Jestem biologiem.

[ BEZ POLSKICH ZNAKÓW ]

© '97 by John MacKanacKy (aka Jacek Suliga)
mkk@sapkowski.fantasy.art.pl