Sapkowski  Andrzej  (ur.  1948), pisarz, z zawodu ekonomista; 1972-94
  pracownik  pol.  handlu  zagr.;  autor zbiorow opowiadan ("Wiedzmin" 1990,
  "Miecz  przeznaczenia" 1992, "Ostatnie zyczenie" 1993) oraz powiesci "Krew
  elfow"   (1994),  utrzymanych  w  konwencji  fantasy  i  science  fiction,
  nawiazujacych  do  poetyki  czarnego  kryminalu,  oraz  do  mitow i legend
  wspolnych wielu kregom kulturowym.

               Z Andrzejem Sapkowskim rozmawia: Andrzej Sapkowski.

       Autor  "Tandaradei"  mial  juz  najwyrazniej dosc poswieconych mu not
  biograficznych,  przygotowanych  przez  ludzi  nie dosc kompetentnych. Nie
  wytrzymal  zatem  i przeprowadzil sam ze soba wywiad - a poniewaz uwazamy,
  ze   Sapkowski  najlepiej  zna  Sapkowskiego  i  wie,  o  co  go  zapytac,
  przedrukowujemy  ten  wywiad  (za informatorem Polconu '90) nie roniac ani
  przecinka.

       - Kim pan jest? Prosze, w kolejnosci, wiek, zawod, stan cywilny?
       - Czterdziesci trzy, handlowiec zagraniczny, zonaty.
       - Kim chcialby pan byc?
       - Panem, wojtem i plebanem. Plebania, o ile to mozliwe, powinna lezec
         blisko szosy Pila - Walcz.
       - Znak Zodiaku?
       - A jak pan sadzi?
       - Bliznieta?
       - Jasne.
       - Dorobek literacki?
       - Zaden.
       - No, nie. Przeciez publikowal pan w "Fantastyce". Jakies "fantasy".
       - Niech pan jeszcze raz zapyta.
       - Dorobek literacki?
       - Publikowalem w "Fantastyce". Jakies "fantasy".
       - Dlaczego  "fantasy"?  Czy mozna przyjac, ze klasycznej SF nie  umie
         pan pisac?
       - Mozna.
       - Na czym polega roznica miedzy "fantasy" a basnia?
       - Na rozbudowanym dialogu.
       - Czym  mozna  wytlumaczyc niewytlumaczalny fakt, ze czytelnicy,  jak
         wiesc niesie, lubia pana czytac?
       - Rozbudowanym dialogiem.
       - Nie rozumiem.
       - "Fantastyka"  ma  fatalny  druk  i  jeszcze  gorszy  uklad  szpalt.
         Zwartego tekstu czytac nie sposob, a dialog latwiej "wpada w oko" i
         podswiadomie sie podoba.
       - Czy mysli pan?
       - Tak.
       - Czy chcialby pan cos dodac?
       - Nie.

       ANDRZEJ  SAPKOWSKI. Nazwisko prawdziwe. Herbu Rawicz. Rocznik 1948. Z
  wyksztalcenia  i  zawodu  handlowiec zagraniczny, obecna branza: konfekcja
  damska.
       Gleboko   niewierzacy.   Ale   uczestniczyl   (krotko)   w  Wypadkach
  Poznanskich w 1956 roku.
       Przed  rokiem  1985  pisywal, ale rzadko i za podle pieniadze. W roku
  1985,   zdenerwowany   niskim  poziomem  drukowanej  na  swiecie  fantasy,
  chwycil za pioro na dobre. I zle.
       Od tamtej pory utrzymuje srednie tempo dwoch opowiadan rocznie. Pisze
  wylacznie fantasy, ostatnio horror. Nie widzi szansy, aby zostac full time
  writer.
       Znak  Zodiaku:  Bliznieta,  co  widac  na kazdym kroku. W zyciu lubi:
  wszystko, wyjawszy nieuczciwych partnerow w milosci i interesach.

       Andrzej  Sapkowski,  As  polskiej  fantasy,  urodzil  sie pod Znakiem
  Blizniat  cholernie  dawno  temu.  We wszystkich zajeciach, czynnosciach i
  profesjach,  jakich  sie  w  zyciu  imal, uchodzil zawsze enfant terrible.
  Niestety,  fantastyka  zajal  sie  bardzo  pozno,  zbyt  pozno, zeby wsrod
  milosnikow  tego  gatunku,  tzw. fanow, moc uchodzic za cos innego, niz za
  strasznego  dziada.  Sapkowski  nie  przejmuje  sie  zreszta  opinia  tzw.
  fandomu,  bo  rzeczony fandom ma za cos w rodzaju Stowarzyszenia Czcicieli
  Skrzypiacych  Skrzypow  i Widlastych Widlakow, czyli za ugrupowanie, ktore
  pod  wzgledem  znaczenia  dla kraju i ludzkosci pozostaje daleko w tyle za
  Zwiazkiem Hodowcow Drobnego i Pierzastego Zwierza.
       Krazy  opinia,  ze  Sapkowski  pisze  fantasy, bo nie umialby napisac
  niczego  innego.  Jeszcze  inni  twierdza,  ze  Sapkowski  szuka w fantasy
  ucieczki  od rzeczywistosci, ktora go przeraza. Sa tez glosy, ze Sapkowski
  ma  lagodna  schizofrenie  i  wierzy  gleboko  w  czary,  wampiry, smoki i
  koscieje,  krotko mowiac, opisuje wlasne halucynacje. Jest tez spora grupa
  uwazajaca,  ze  Sapkowski  pisze  dla  pieniedzy,  bo  jest  ponad ludzkie
  wyobrazenie  chciwy  i pazerny. Ostatnio rozlegly sie glosy sklonne uwazac
  tworczosc  Sapkowskiego za nieudolna probe imponowania rownie rozmaitym co
  licznym panienkom, a nawet mezatkom.
       Poniewaz   sam   autor   odmowil   komentarza  odnosnie  prawdziwosci
  powyzszych  opinii,  sprawe  poddali  analizie  powazni krytycy literatury
  fantastycznej,   ale   nie   doszli  oni  do  zadnego  powaznego  wniosku,
  ograniczyli   sie   wylacznie  do  nazwania  Sapkowskiego  postmodernista.
  Pisarz  poczul  sie  urazony  tym  epitetem i oglosil, ze jego preferencje
  erotyczne  sa  jego  prywatna  sprawa  i  ze  kto jest bez winy, to prosze
  uprzejmie, moze rzucic w niego kamieniem.
       Jesli  juz  o  preferencjach mowa, to o autorze Wiedzmina i "Drogi, z
  ktorej  sie  nie  wraca"  wiadomo, ze ze zwierzat uwielbia koty, z kwiatow
  kalafiory,  a  z  lektur  -  ostatnio  - grafitti na murach. Lista rzeczy,
  ktorych  nie  lubi,  jest zbyt obszerna, by ja gdziekolwiek zamieszczac, i
  stale rosnie.
       P.S. Zapytany, co sadzi o fakcie, ze na podstawie inicjalow nadano mu
  przydomek  AS-a,  Andrzej  Sapkowski  oswiadczyl,  ze  nie  posiada  sie z
  radosci,  bo  wszak  jedynie  przez przypadek nie nazywa sie Dionizy Ursyn
  Pieta-Adamkiewicz.

                                                           Andrzej Sapkowski
                                                    Berlin, pazdziernik 1992