NOMINACJE

                                 TWÓRCA ROKU

       (...)

       Andrzej Sapkowski

       W ubiegłym roku ukazał się czwarty tom Sagi o wiedźminie zatytułowany
  "Wieża  Jaskółki".  Jak  zwykle  nie  mogłam  sie doczekać, by go dorwać i
  przeczytać  co takiego tym razem autor wymyślił. Ponieważ podtytuł "Saga o
  wiedźminie"  jest  bardzo  mylący, tak więc i tym razem okazało się, że to
  Ciri  jest  postacią najważniejszą i wokół niej kręci się świat wykreowany
  przez ASa. Tom trzeci, "Chrzest ognia" był dla mnie czymś w rodzaju klamry
  spinającej dwa pierwsze tomy z ostatnimi. Niewiele wnosił do głównej akcji
  sagi,  a wiedźmin, barwna postać tylu opowiadań, stał się jakiś wyblakły i
  zmęczony.  W  "Wieży  Jaskółki"  postać  wiedźmina nie zyskała specjalnych
  barw,  lecz  wydarzenia  ruszyły  z kopyta. Bardzo korzystna dla tego tomu
  stała się kompozycja i sposób narracji. Autor pakuje nas w środek zdarzeń,
  a  dopiero potem, ze wspomnień różnych postaci, dowiadujemy się jak doszło
  do  sytuacji,  którą  zastaliśmy  na  początkowych kartach powieści. Zdaję
  sobie sprawę z tego, że tak poprowadzona akcja nie jest czymś odkrywczym w
  literaturze,  lecz  w powieściach fantasy zdarza się raczej bardzo rzadko.
  Ten  czwarty  tom  jest  zapowiedzią  niezwykłego  zakończenia całej sagi;
  większość  bohaterów  jest uwikłana w poważne problemy, a co niektórzy (co
  widać  od  razu)  nie  mają  prawa  wyjść  z  opałów  cało. Ogólnie "Wieża
  Jaskółki"  sprawiła,  że  niecierpliwie  oczekuję  jesieni, kiedy to ukaże
  się  zakończenie  pięcioksiągu.  Lecz  dziś,  za  ponownie  wysoki  poziom
  pisarstwa   i   dostarczenie   czytelnikowi   kolejnego  kawałka  świetnej
  literatury proponuję przyznanie ŚLĄKFY Andrzejowi Sapkowskiemu.

                                                            Elżbieta Gepfert