W pierwszych latach swego istnienia WFDiF zajmowała się wyłącznie produkcją filmów dokumentalnych oraz Polskiej Kroniki Filmowej.
W pierwszej połowie lat pięćdziesiątych powstały filmy Andrzeja Munka - "Kolejarskie słowo", "Gwiazdy muszą płonąć", "Niedzielny poranek". Po 1956 roku działało w WFDiF wielu utalentowanych reżyserów, m. in.: Jerzy Hoffman, Edward Skórzewski, Władysław Ślesicki, Kazimierz Karabasz, którego "Muzykanci" zostali wyróżnieni największą liczbą nagród na festiwalach filmowych. W WFDiF swoje dokumenty realizowali również m. in.: Krzysztof Kieślowski, Jerzy Bossak, Tadeusz Makarczyński, Jan Łomnicki, Maria Kwiatkowska, Ludwik Perski, Andrzej Brzozowski, Krystyna Gryczełowska, Danuta Halladin i wielu innych.

Oprócz autorskich filmów dokumentalnych i PKF, Wytwórnia wykonywała w ciągu każdego roku wiele filmów dokumentalnych na zlecenie Polskiej Telewizji, a ponadto wiele filmów promocyjnych, których produkcja zlecana była przez różne zakłady przemysłowe.

Na początku lat 60-tych Wytwórnia poszerzyła swój profil produkcyjny. Na terenie przy ul. Chełmskiej 21 zostały oddane nowe obiekty, mieszczące dwie hale zdjęciowe oraz zaplecze techniczne w postaci wydziału budowy dekoracji.
Od 1961 r. rozpoczęła się w Wytwórni realizacja filmów fabularnych. W latach 70-tych produkcja dochodziła do 20 filmów rocznie.
W Wytwórni realizował swe filmy Andrzej Wajda. Tu powstały takie obrazy jak: "Wesele", "Krajobraz po bitwie", "Brzezina", "Dyrygent", "Panny z Wilka", "Człowiek z marmuru", "Człowiek z żelaza" i wiele innych. W WFDiF powstał szereg filmów Krzysztofa Zanussiego, m. in. "Za ścianą", "Iluminacja", "Bilans kwartalny", "Barwy ochronne", "Spirala" itd. Tu produkowane były filmy Krzysztofa Kieślowskiego, takie jak: "Bez końca", "Krótki film o zabijaniu", "Krótki film o miłości" i wreszcie cały "Dekalog". Oprócz filmów kinowych w latach 70-tych i 80-tych powstały wielkie seriale telewizyjne – między innymi "Noce i dnie" Jerzego Antczaka, "Polskie drogi" Janusza Morgensterna, "Dom" Jana Łomnickiego.

W latach 80-tych Wytwórnia Filmów Dokumentalnych zmieniła nazwę na bardziej przystającą do jej profilu produkcyjnego. Stała się Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych również z nazwy, bo produkcją filmów fabularnych zajmowała się od początku lat sześćdziesiątych.

Wytwórnia w dalszym ciągu zajmuje się produkcją filmów dokumentalnych i fabularnych oraz świadczeniem usług na rzecz filmów fabularnych, dokumentalnych i innych, zlecanych przez producentów krajowych i zagranicznych.

Zakres usług filmowych obejmuje:

Na terenie Wytwórni znajduje się bardzo bogate archiwum filmowe, w którym gromadzone są filmy i kroniki filmowe, wyprodukowane przez Wytwórnię od chwili jej powstania. Ponadto bardzo bogaty zbiór dokumentów polskich i innych, pochodzących niemal od początków kinematografii. Zbiory te są ciągle uzupełniane.

W zasobach Archiwum Filmowego znajdują się:

Wszystkie pozycje są skatalogowane i zabezpieczone od strony technicznej. Rokrocznie do Archiwum spływają tysiące metrów taśmy filmowej produkcji własnej, z wymiany oraz z nowych zakupów ze zbiorów prywatnych i z archiwów zagranicznych. Zbiory przechowywane są w dwóch budynkach: jednym parterowym o powierzchni ok. 800 m, drugim - pięciokondygnacyjnym o powierzchni ponad 10 000 m kw.