James Horner urodził się w Los Angeles 14 sierpnia 1953. Zaczął grać na fortepianie w wieku 5 lat i resztę lat nauki spędził w Londynie, gdzie studiował na Akademi Muzycznej (Royal Academy of Music). Po przeprowadzce do Kalifornii we wczesnych latach 70-tych otrzymał tytuł magistra na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Później przeniósł się na Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles. Tam zdobył tytuł doktora i przez wiele lat pracował jako wykładowca. Po otrzymaniu doktoratu na UCLA napisał klasyczny utwór pt. Spectral Shimmers, który zagrała The Indianapolis Symphony Orchestra w 1978. Jednak nie był z tego zadowolony. W późnych latach 70-tych otrzymał propozycję od Amerykańskiego Instytutu Filmowego (AFI) napisania muzyki do filmu The Drought. Przyjął propozycję i stwierdził że to jest właśnie to co chce robić - muzykę do filmów. Podczas pracy dla AFI spotkał Rogera Carmana, który był producentem nisko budżetowych horrorów i sci-fi. Podczas pracy dla Carmana napisał muzykę do Battle Beyond The Stars, Humanoids From The Deep oraz Lady in Red.
W 1981, Horner otrzymał swój pierwszy większy projekt: The Hand w reżyserii Olivera Stone, a rok 1982 ukierunkował resztę kariery Jamesa Hornera. Poprzez napisanie muzyki do dwóch jeszcze bardziej różniących się filmów które odniosły sukces pokazał, że potrafi pisać muzykę nie tylko do horrorów czy sci-fi. Pierwszym z nich był Star Trek II The Wrath Of Khan w którym do stworzenia muzyki użył orkiestry, a drugi to 48 Hours czyli komedia akcji gdzie głównymi instrumentami były syntezatory oraz perkusja. Te dwa filmy sprawiły, że James Horner stał się największym kompozytorem w przemyśle filmowym.
W 1983, Horner skomponował muzykę do filmu Petera Yates - Krull. Tą muzykę wykonała Londyńska Orkiestra Symfoniczna (London Symphony Orchestra), a sam James w wieku 29 lat został najmłodszym maestrem jaki kiedykolwiek dyrygował tą orkiestrą. Po ośmiu dniach sesji nagraniowej otrzymał owacje na stojąco od wykonawców. Tego samego roku nagrał muzykę do Something Wicked This Way Comes. Ten film był bardzo ważny dla Pana Hornera. Wtedy pierwszy raz pracował dla Walt Disney Films. Wtedy też reżyser Ron Howard zainteresował się muzyką Hornera. Ron Howard zatelefonował do Hornera aby ten skomponował muzykę do jego filmu. Chodziło mu o muzykę, która wyciśnie z widzów łzy podczas czułych i delikatnych momentów. Mowa tu oczywiście o filmie Cocoon.
W 1986 Horner rozszerzył swoje horyzonty. Po raz pierwszy skomponował muzykę do filmu animowanego An American Tail. Ta słodka kreskówka w której występuje mysz o imieniu Fievel sprawiła, że Horner zyskał wiele nagród. Otrzymał za tą muzykę nagrodę Grammy "Best Song From A Motion Picture" i "Song Of The Year" za piosenkę Somewhere Out There. Także w tym roku napisał muzykę do Aliens wyreżyserowanego przez Jamesa Camerona, którego spotkał podczas pracy dla New World Pictures Rogera Carmana. Za tą muzykę otrzymał nominację Academy Award.
Następnym filmem za który Horner dostał nagrodę Grammy był Glory - dramat wojenny wyreżyserowany przez Edward'a Zwick'a. W tym samym roku 1989 napisał temat do Field of Dreams. Ta muzyka mocno różniła się od Glory, używając przede wszystkim syntezatorów i fortepianu otrzymał następną nominację do Academy Award.

Tak było do roku 1994 kiedy Horner otrzymał następną nominację do nagrody. Legends Of The Fall - drugi film przy którym pracował z Edwardem Zwick został nominowany do Golden Glaobe Award. Ten temat muzyczny sprawił że był to bardzo dobry rok dla Jamesa Hornera.
W 1995, Horner skomponował muzykę do sześciu filmów i dostał dwie nominacje do Academy Award. Jedną za Braveheart i drugą za Apollo 13. Napisał także kilka tematów do filmów dla dzieci: Jumanji, Casper, i Balto jak również do sexy-trillera Jade. Po dobrym roku 1996, który zwiastował dużo tematów filmowych takich jak: Ransom, The Spitfire Grill, To Gillian On Her 37th Birthday, oraz Edwarda Zwick'a - Courage Under Fire przyszedł rok 1997 w którym zrobił muzykę tylko do dwóch filmów: The Devil's Own i Jamesa Cameron'a - Titanic za który otrzymał dwie nagrody Golden Globe Awards oraz dwa Oscary...

Pan Horner ma 47 lat, więc jeszcze sporo muzyki jest przed nami.

1999: Grammy, Najlepsza piosenka napisana do filmu, Titanic - zwycięzca
1998: Chicago Film Critics Association Award, Titanic - zwycięzca
1998: BAFTA Award, Titanic - nominacja
1998: Oscar, Najlepsza muzyka, Titanic - zwycięzca
1998: Oscar, Najlepsza piosenka, Titanic - zwycięzca
1998: Złoty Glob, Najlepsza muzyka, Titanic - zwycięzca
1998: Złoty Glob, Najlepsza piosenka, Titanic - zwycięzca
1996: Oscar, Najlepsza muzyka, Apollo 13 - nominacja
1996: Oscar, Najlepsza muzyka, Braveheart - nominacja
1996: Złoty Glob, Najlepsza muzyka, Braveheart - nominacja
1995: Złoty Glob, Najlepsza muzyka, Legends of the Fall - nominacja
1992: Złoty Glob, Najlepsza piosenka, An American Tail: Fievel Goes West - nominacja
1990: Oscar, Najlepsza muzyka, Field of Dreams - nominacja
1990: Złoty Glob, Najlepsza muzyka, Glory - nominacja
1987: Oscar, Najlepsza muzyka, Aliens - nominacja
1987: Oscar, Najlepsza piosenka, An American Tail - nominacja
1987: Złoty Glob, Najlepsza piosenka, An American Tail - nominacja
1982: Los Angeles Film Critics Association Award, 48 HRS - zwycięzca

Współpracujący reżyserzy:
Ron Howard, Mel Gibson, Joe Johnston, Edward Zwick, Walter Hill.

Ulubiona partytura (jego własna):
Glory

Ulubiona partytura (wszechczasów):
Psycho

Najmniej lubiana partytura (jego własna):
The Name of the Rose

Najmniej lubiana partytura (wszechczasów):
GoldenEye

Warto wiedzieć:
Swoje nagrody Akademii trzyma w swojej pracowni.
Kocha irlandzką muzykę.

Agent/ Członkowstwo:
Gorfaine-Schwartz Agency/ ASCAP

Adres:
C/O Gorfaine-Schwartz Agency, 3301 Barham Blvd, Suite 201, Los Angeles, CA 90068, USA