Rules of a Trilogy:
Chapter one sets the rules

Pewnego pięknego dnia Wes Craven wpadł na pomysł, by wyprodukować inny rodzaj horroru. Coś, na co młodzież z chęcią pójdzie do kina. Coś, co będzie spełniało oczekiwania tak wielkiej rzeszy odbiorców. Powstała wtedy pierwsza część "Krzyku".

Jest to film odbiegający od innych horrorów Wesa i trochę bardziej realny niż jego pozostałe filmy. Nie znajdziemy tu ani ludzi z ostrzami na końcach palców, czy kosmitów porywających ziemian, ani innych mało prawdopodobnych wydarzeń. Nowy gatunek otrzymał nawet własną nazwę - Scary Movie. A jako, że nowy gatunek spodobał się - jak grzyby po deszczu powstawały kolejne produkcje (z których większość wyszła pod sztandarem Dimension Films lub Miramax).

  
Pierwsza część miała być jedyną. Pewnie dlatego (tak jak w większości filmów z kontynuacjami) jest najlepsza. Opowiada o tym, jak w spokojnym miasteczku pojawia się morderca noszący białą maskę ducha wyglądającą zupełnie jak żywcem wyjęta z obrazu znanego, norweskiego, chorego na umyśle malarza Edwarda Muncha. "Krzyk" został wprowadzony do kin w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Z reguły w tym czasie w kinach możemy oglądać filmy dla całej rodziny - tzw. kino familijne. Być może właśnie to jest powodem, czemu Krzyk odniósł ogromny komercyjny sukces. A może to, że reżyser odszedł od schematów i wprowadza widza w inteligentną grę z konwencjami kina grozy.

"Są pewne zasady, których należy przestrzegać - by wyjść z horroru z życiem:
1. Żadnego seksu - tylko dziewice mają szansę przetrwania - seks to pewna śmierć
2. Żadnego picia ani ćpania - to czynnik grzechu - rozwinięcie zasady nr 1
3. Nigdy, pod żadnym pozorem nie mów 'Zaraz wracam' - bo nie wrócisz
Kiedy łamiesz zasady - to już po tobie."

Pewna dziewczyna - Sidney Prescott (grana przez Neve Campbell) zaczyna być nękana telefonami przez mordercę. Reporterka (grana przez Courtney Cox) Gale Weathers, węsząc w tym temat na wspaniały artykuł, postanawia odkryć kto jest mordercą. Rok wcześniej została zamordowana mama Sidne'y, a właśnie Gale jest jedyną osobą przekonaną o niewinności Cottona (Liv Schreiber), skazanego w procesie o to zabójstwo. Podejrzenie pada na chłopaka Sidney - Billego (Skeet Ulrich). A teraz, gdy morderca zatacza coraz węższe kręgi wokół Sidney, sytuacja staje się coraz bardziej napięta. Mamy więc fabułę rozgrywającą się w kilku płaszczyznach - zależnych od siebie. Prowincjonalne miasteczko, seryjny morderca. Wątki znane z horrorów. Kto się pomyli - ginie. W filmie tym nie ma przestojów i cały czas coś się dzieje. Co chwila zaskakują nas zwroty akcji. Na koniec wszystkie wątki przenoszą się do domu Stu, który wyprawił imprezę z okazji nieprzewidzianych wakacji. Dopiero tam zaczyna się prawdziwy horror... i bardzo interesujący finał.

Jak to powiedział jeden z głównych bohaterów:
"Każdy horror ma prostą formułę - Wszyscy są podejrzani..."
I pamiętajcie: Niczego nie można być pewnym.

Tytuł:	Scream (1996)
Inne Tytuły:	Scary Movie (1996)
Wytwórnie:	Woods Entertainment Dimension Films
Czas trwania:	USA:111 Niemcy:107 Szwecja:111
Data premiery:	USA: 20 XII 1996 Polska: 22 VIII 1997
Reżyser:	Wes Craven
Scenariusz:	Kevin Williamson
Budżet:	$15,000,000
Obsada:	David Arquette .................... Wiceszeryf Dwight 'Dewey' Riley Neve Campbell ..................... Sidney Prescott Courteney Cox ..................... Gale Weathers Matthew Lillard ................... Stuart Macher Rose McGowan ...................... Tatum Riley Skeet Ulrich ...................... Billy Loomis Jamie Kennedy ..................... Randy Meeks Dane Farwell ...................... Morderca w kostiumie (kaskader) W. Earl Brown ..................... Kenny, operator kamery Joseph Whipp ...................... Szeryf Burke Liev Schreiber .................... Cotton Weary Drew Barrymore .................... Casey Becker Roger L. Jackson (głos) ........... Głos w słuchawce Linda Blair (nieodnotowana) ....... Nieznośna reporterka Wes Craven (nieodnotowany) ........ Fred, dozorca Priscilla Pointer (nieodnotowana) . Maureen Prescott Henry Winkler (nieodnotowany) ..... Dyrektor Himbry

Chapter two bends the rules

Skoro pierwsza część sprzedała się tak dobrze - co stoi na przeszkodzie, by zarobić jeszcze trochę na sequelu?


"Krzyk 2" to kontynuacja jednego z najciekawszych horrorów Wesa Cravena. Film jest nakręcony w podobnej konwencji co pierwsza część. Posiada takie same rozwiązania - co nie we wszystkich sytuacjach przemawia no korzyść.

Ale jak to powiedział Randy:
"Każdy sequel ma kilka podstawowych zasad:
1. Ciał jest więcej
2. W sequelu możesz zginąć nawet gdy jesteś dziewicą
3. Zawsze sprawdź, czy morderca jest na pewno martwy, bo bohater może zginąć"

Film zaczyna się niepozornie. Para nastolatków wybiera się do kina na film "Stab", który został nakręcony na podstawie wydarzeń z pierwszej części "Krzyku" (film został nakręcony na podstawie książki wydanej przez rządną sławy dziennikarkę - Gale Weathers). Podczas premiery, nieznany sprawca przebrany za ducha morduje dwójkę studentów. Najwidoczniej ktoś stara się, by legenda odżyła i upiór znów powraca. Policja odkrywa, że morderca zabija dokładnie w ten sam sposób, co podczas wydarzeń sprzed dwóch lat w miasteczku Woodsboro. Sidney obecnie studiuje na wydziale sztuki dramatycznej i znów staje się obiektem ataków maniakalnego zabójcy. Gale razem z tabunami innych reporterów zjawia się w Windsor, by zdobyć materiał na kolejną książkę, a Sid - która staje w samym centrum wydarzeń, jest przerażona tym, że historia zaczyna się powtarzać. A kto jest mordercą? To się okaże!

  

Wes Craven powiedział, iż postanowił sobie, że druga część będzie równie dobra, a może nawet lepsza(!) niż część pierwsza. Niestety muszę przyznać, że nie udało mu się to tak, jak zapewniał. Zgodzę się, że jest to pełen napięcia thriller wykorzystujący elementy klasycznego horroru, ale końcówka była dla mnie rozczarowaniem. Niestety, film został rozreklamowany na fali popularności pierwszej części, a na dodatek twórcom zabrakło inwencji i świeżych pomysłów. Od razu nasuwa się pytanie nad sensem kręcenia kontynuacji filmów, które zarobiły sporo kasy. Jako ciekawostkę podam, że film kręcono chronologicznie i nawet aktorzy nie wiedzieli kto jest mordercą, aż do dnia kręcenia finałowych scen. Dzięki temu wszyscy wydawali się podejrzani w równym stopniu. Wes Craven powiedział również, że w oryginalnym scenariuszu części pierwszej, Dewney miał zginąć, ale w ostatnim dniu zdjęciowym zdecydował się zrobić dokrętkę sceny pokazującej go przy życiu na noszach. Dawało to możliwość umieszczenia go w drugiej części - choć niekoniecznie. Reżyser włączył tę scenę do ostatecznej wersji i tak zostało to zmontowane.

Tytuł:	Scream 2 (1997)
Inne Tytuły:	Scream Again Scream Louder Scream: The Sequel
Wytwórnie:	Craven-Maddalena Films Konrad Pictures Dimension Films Miramax Films
Czas trwania:	USA:116 Australia:120 Niemcy:115 Japonia:122 Szwecja:121
Data premiery:	USA: 12 XII 1997
Reżyser:	Wes Craven
Scenariusz:	Kevin Williamson
Budżet:	$24,000,000
Obsada:	David Arquette .................... Dwight 'Dewey' Riley Neve Campbell ..................... Sidney Prescott Courteney Cox ..................... Gale Weathers Sarah Michelle Gellar ............. Casey 'CiCi' Cooper Jamie Kennedy ..................... Randy Meeks Laurie Metcalf .................... Reporterka Debbie Salt Elise Neal ........................ Hallie Jerry O'Connell ................... Derek Timothy Olyphant .................. Mickey Dane Farwell ...................... Morderca w kostiumie (kaskader) Jada Pinkett ...................... Maureen Evans Liev Schreiber .................... Cotton Weary Lewis Arquette .................... Detektyw Louis Hartley Duane Martin ...................... Joel, operator kamery Heather Graham .................... Casey w 'Stab' Roger L. Jackson (głos) ........... Głos w słuchawce Tori Spelling ..................... Samą siebie/Sidney Prescott w 'Stab' Luke Wilson ....................... Billy w 'Stab' Wes Craven (nieodnotowany) ........ Mężczyzna w szpitalu

But in the finale...


Forget the rules.

W końcu doczekaliśmy się trzeciej części.
Cóż, teraz jest to trylogia. Jak wiemy dzięki Randy'emu wszystkie reguły ulegają zmianie. Coś, co byliśmy przekonani, że jest prawdą, może się okazać, że wcale nią nie jest. Obowiązują też trzy nowe zasady:
1. Mordercą jest super-człowiek (nie da się go zabić w tradycyjny sposób) Nie działa sztyletowanie, strzelanie itp. Jedyne co można zrobić, to zamrozić jego głowę, odciąć ją albo wysadzić w powietrze.
2. Każdy może zginąć - nawet główna postać (Przykro mi Sid)
3. Przeszłość powraca - by uderzyć ze zdwojoną siłą. Wszystko co wiecie o przeszłości - zapomnijcie

     
Zgodnie z nowymi zasadami, jesteśmy zaskakiwani przez twórców. "Krzyk 3" jest zdecydowanie lepszy od sequela - co nie oznacza, że pobił "jedynkę". W trzeciej części morderca nie może posłużyć się gotowymi schematami, więc morduje osoby związane z kręceniem kolejnej części filmu "Stab". To zmusza Sidney do opuszczenia swojej kryjówki, gdzie zaszyła się po fatalnych wydarzeniach z części drugiej, i przyjazdu do Hollywood by zmierzyć się z mordercą w finalnym - końcowym rozdziale. A kto okaże się mordercą ...

Pewnie fani gwiezdnej sagi Lucasa zaczną się śmiać, ale po obejrzeniu trylogii Krzyku od razu zacząłem porównywać ją z pierwszymi trzema częściami "Gwiezdnych Wojen". Podobnie jak Luke Skywalker zszedł na plan dalszy, na korzyść szerszego pokazania gwiezdnego przemytnika - Hana Solo, tak Sidney widzimy raczej na dalszym planie - a na jej miejsce przychodzi Gale Weathers. Nie wiem czy można nazwać to wadą filmu, ale mimo wszystko uważam, że postać grana przez Neve Campbell nie powinna mieć aż takich rewolucji duchowych, graniczących wręcz z chorobą psychiczną. Podobnie jak w poprzednich częściach, mamy kilka akcentów komediowych. Jednym z nich jest porównanie jednej z osób do aktorki - Carrie Fisher (a w tą postać wcieliła się właśnie Carrie Fisher). Na chwilę pojawia się również producent filmowy Kevin Smith (znany między innymi z filmu Clerks [Sprzedawcy]), który wciela się w postać ... Milczącego Boba (podobnie jak w Sprzedawcach). Trzecia część Krzyku nie uniknęła niestety pewnych wad. Taką, która najbardziej mnie denerwowała, było zaprzeczanie temu, co zdarzyło się wcześniej. Ale jak to mawiał Randy trylogia ma swoje prawa. W związku z tym ogólna ocena filmu jest jak najbardziej pozytywna.

Tytuł:	Scream 3 (2000)
Inne Tytuły:	Ghostface Scream 3: Ghostface Killer
Wytwórnie:	Craven-Maddalena Films Konrad Pictures Dimension Films
Czas trwania:	USA:118
Data premiery:	USA: 4 II 2000
Reżyser:	Wes Craven
Scenariusz:	Kevin Williamson Ehren Kruger
Budżet:	$40,000,000
Obsada:	David Arquette .................... Dewey Riley Courteney Cox-Arquette ............ Gale Weathers Neve Campbell ..................... Sidney Prescott Patrick Dempsey ................... Detektyw Mark Kincaid Scott Foley ....................... Roman Bridger/Reżyser Stab 3 Lance Henriksen ................... John Milton/Starszy reżyser i producent Stab 3 Matt Keeslar ...................... Tom Prinze/Dewey w Stab 3 Jenny McCarthy .................... Sarah Darling/Candy w Stab 3 Emily Mortimer .................... Angelina Tyler/Sidney w Stab 3 Parker Posey ...................... Jennifer Jolie/Gale w Stab 3 Deon Richmond ..................... Tyson Fox/Ricky w Stab 3 Patrick Warburton ................. Steve Stone/ochrona Jennifer Jolie's Liev Schreiber .................... Cotton Weary Carrie Fisher ..................... Bianca Burnadette Kevin Smith (II) .................. Milczący Bob Dane Farwell ...................... Morderca w kostiumie (kaskader) Roger L. Jackson (głos) ........... Głos w słuchawce Jamie Kennedy ..................... Randy Meeks (w filmie 'Scary Movies 101') Matthew Lillard (głos) (archiwum) . Stu Macher Skeet Ulrich (głos) (archiwum) .... Billy Loomis

MATERIAŁY ZEBRAŁ
I W CAŁOŚĆ ZŁOŻYŁ:
Rafał Gałuch - HUNTER



PS Wykorzystano materiały (zdjęcia, wypowiedzi twórców i osób które oceniały te filmy) znalezione w internecie bez wiedzy i zgody ich twórców. W związku z tym nie uzurpuję sobie prawa do całkowitego autorstwa tekstu - ale do spójnego połączenia ich w jedną całość.