Heri e Karfine

Powrót

W głębiach cisi, śnimy dziś na jawie,
Zasłuchani w szum pradawnych zmagań,
Gdzie wszystkie nasze piekła i niebiosa
Wszystkie dzienne sprawy.
Porzucone na najbielszą taflę.
Rozstępują się góry, rosną w górach lasy.
I połyskują zaklęte jaskinie.
Wieją wichury i wiją się drogi, i ludne
Ziemie w pył się obracają, gdzie zaś
Ogień i pył panowały nowej wiosny
Odkrywamy ziarna.
Powracamy jakąś dziwną, słotną
Gorzką drogą, drogą wrześniową,
I grudniową drogą, ciszą i muzyką
Fletu prowadzeni do kraju tysiąca imion.

Heri e Karfine