|
"- Tylko i wyłącznie dlatego ściągneliście mnie do Kaer Morhen, prawda? Mam racje? Tylko i wyłącznie dlatego? - Tak - potwierdził po chwili milczenia Vesemir. Triss dyskretnie odetchnęła z ulgą. Przez moment obawaiała się, że tym który potwierdzi, będzie Geralt." Krew elfów str. 73 "Geralt ku wściekłości czarodziejki, przepadł gdzieś i pojawił się dopiero pod wieczór, dźwigając ustrzelonego koziołka. Triss pomogła mu oprawić zdobycz. Choć potwornie brzydziła się zapachem mięsa i krwi, chciała być blisko wiedźmina. Blisko. Jak naj bliżej. Rosło w niej zimne, zawzięte zdecydowanie. Nie miała ochoty dłużej spać sama. - Triss! - wrzasnęła nagle Ciri, zbiegając z tupotem po schodach. - Czy mogę dzisiaj u ciebie spać? Triss, tak cię proszę, zgóź się! Proszę, Triss!" Krew elfów str. 74 "- Mnie zwą Yarpen Zigrin. A ciebie jak zwą, gąsko? - Inaczej - warknęł Ciri, a oczy jej błysnęły. Krasnolud zarechotał, wyszczerzył zęby. - Ach ukłonił się przesadnie. - Wybaczenie proszę. Nie rozpoznałem w mroku. Toż to żadna gąska, a szlachetna panna. Padam do nużek. Jak panna ma na imię, jeśli to nnie tajemnica? - To nie tajemnica. Jestem Ciri. - Ciri. Aha. A kim panna jest? - A to - Ciri dumnie zadarła nosek - to już jest tajemnica." Krew elfów str. 121 "- Trzeba ci wiedzieć, miła Ciri - rzekł Yarpen - że moja babka znała się na leczeniu jak nikt inny. Niestety, uważała, że źródłem większości chorób jest nieróbstwo, zaś niróbstow najskuteczniej leczy się kijem. Względem mnie i mojego rodzeństwa stosowała taki właśnie lek głównie zapobiegawczo. Lała nas przy byle okazji albo i bez okazji. Wyjątkowa to była jędza. A raz, gdy ni z tego, ni z owego dała mi pajdę chleba ze smalcem i cukrem, to tak mnie tym zaskoczyła, że z wrażenia upuściłem tę pajdę, smalcem w dól. No a babka sprała mnie, stara wstrętna rura. A potem dała mi drugą pajdę, tylek, że bez cukru." Krew elfów str. 122 "- Ludzi jest przecież dużo więcej niż... Niż was. - Bo mnożycie się jak króliki - zazgrzytnął zębami krasnolud. - Nic, tylko byście się chędożyli, w kółko, bez wyboru, z im popadło i gdzie popadło. A waszym kobietom wystarczy byle siąść na męskich portkach, by im brzuch urósł... " Krew elfów str. 122 "- Zaraza - powiedział Paulie Dahlberg i beknął przeciągle. - Jeszcze bym coś zjadł. - Ja też - oznajmiła Ciri i również beknęła, zachwycona bezpretensjonalnymi manierami krasnoludów. - Byle nie kaszy. - rzekł Xavier Moran. - W gębie mi już rosną te jagły. Solone mięso też mi obrzydło. - To się trawy nażryj, jak masz taki delkiatny smak. - Albo brzozę okoruj zębami. Bobry tak robią i żyją. - Bobra tobym zjadł." Krew elfów str. 134 "Jaskier dzielił atrakcyjne kobiety, w tej liczbie i czrodziejki, na przemiłe, miłe, niemiłe i bardzo niemiłe. Przemiłe na propozycję pójścia do łóżka reagowały zgodą, miłe wesołym śmiechem. Niemiłe reagowały w sposób trudny do przewidzenia. Do bardzo niemiłych trubadur zaliczał zaś te, wobec których sama myśl o złożeniu propozycji wywoływała dziwne zimno na plecach i drżenie kolan. Filippa Eilhart, choć bardzo atrakcyjna, była zdecydowanie bardzo niemiła." Krew elfów str. 188 "- Jarre! Natychmiast przestań! Chłopiec gwałtownie cofnął usta od jej włosów, zaczerwienił się jak piwonia. - Nie życzę sobie, żebyś mi tak robił. - Ciri, ja... - Przyszłam do ciebie w poważnej sprawie, jak czarodziejka do uczonego - powiedziała zimno i godnie, tonem dokładnie imitującym ton Yennefer. - Więc się zachowuj!" Krew elfów str. 252 "- Mam rękę ćwiczoną do miecza! To przez to! - Bzdura. geralt całe życie machał mieczem, a palce ma zręczne i... hmmm...bardzo delikatne." Krew elfów str. 277 " Czytała [Ciri] Niedole miłowania i Czas księżyca, zbiory poezji słynnego trabadura Jaskra. Popłakała się przy subtelnych tchnących tajemnicą balladach Essi Daven, zebranych w małym, ślicznie oprawionym tomiku, noszącym tytuł Błękitna perła." Krew elfów str. 280 "- Jedźcie już. Niech Wielka Melitele strzeże was w drodze, moje kochane. Ale bogini ma na głowie mnóstwo spraw, więc same też się strzeżcie." Krew elfów str. 295   |
