"- Auuuuu, psiakrew! - wrzasnęła ze stołu Mistle. - Uważaj, w co żgasz! Zrób mi tak raz jeszcze, to ja ciebie żgnę! Tak, że na wylot przejdzie!
Szczóry oprócz Falki i Giselhera - ryknęły śmiechem.
- Chce się być piękną, trzeba cierpieć! - Zawołała Iskra.
- Kłuj ją, mistrzu, kłuj - dodał Kayleigh. - Ona między nogami zahartowana!"
Wieża jaskółki str. 37 [Szczury...]
"[...] Wydarzenie skłoniło nas jednak do przerwania marazmu i popchnęło do śmiałego czynu - do sforsowania Jarugi. Wyznam, że przedsięwzięcie wzbudziło mój niepokój - plan zakładał bowiem nocną przeprawę wpław - cytując Milvę i Cahira: "za końskimi ogonami". Nawet jeśli była to metafora - a podejrzewam, że nie była - nie wyobrażam sobie jakoś podczas takiej przeprawy ani siebie, ani mego rumaka, Pegaza, na którego ogonie przyszłoby mi polegać. Pływanie, mówiąc oględnie, nie było i nie jest moją najmocniejszą stroną. Gdyby Matka Natura chciała, bym pływał, w akcie stworzenia i procesie ewolucji nie omieszkałaby wyposażyć mnie w błony między palcami. To samo dotyczyło Pegaza."
Wieża jaskółki str. 82 [Fragment "Pół wieku poezji"]
"- Pić mi się chce. Napiłbym się czegoś przed jedzeniem. Mam trochę ziół, przyrządzę sobie naparu. Babko, znajdzie się tu w chacie ukrop? Ukrop, pytam, znajdzie sie?
Siedząca na przypiecku staruszka, matka bartnika, podniosła głowę znad cerowanej skarpety.
- Znajdzie, gołąboczeku, znajdzie - zamamlała. - Ino, że wystudzony."
Wieża jaskółki str. 103 [Ciekawe... wystudzony ukrop...:)]
"- Jaskier! Przytrocz porządniej ten twój tubus! Byłaby skoda, gdyby pół wieku poezji urwało się i zgubiło w paprociach.
- Nie ,a strachu! Nie zgubię, bądźcie pewni. I odebrać sobie nie dam! Każdy, kto chciałby mi ten tubus odebrać, pierwej będzie musiał przestąpić nad mym stygnącym trupem. Można wiedzieć, Geralt, co wywołuje twój perlisty śmiech? Pozwół, niech zgadnę... Wrodzony kretynizm."
Wieża jaskółki str. 109 [...]
  |
