Największy odsetek (aż 37%) stanowiły samochody wyprodukowane w roku 1997. Najstarsze Cinque było z roku 1991.
Średni przebieg wyniósł 31 tys. km, przy czym najmniej wykorzystywane CC miało przejechane 300 km, a najbardziej - 130 tys. km.
Apetyt na paliwo zwykle określano:
Jeśli chodzi o awaryjność to większość Cinquecento okazuje się być w miarę niezawodna gdzieś do 20-30 tys. km. W pozostałych typowe usterki to: amortyzatory tylnie, wyciek z półosi napędowych i miski olejowej, przepalające się dość szybko żarówki i inne drobiazgi (np. stukające zamki w drzwiach).
Najczęściej podawanymi wadami Cinque był za słaby i głośny silnik 704ccm, dużo stukających i trzeszczących elementów oraz mała stabilność samochodu na drodze (nie dotyczy Sportinga).
Z kolei za największe zalety uznano fakt, że Cinquecento jest duże w środku a małe z zewnątrz, jest bardzo zwrotne i tanie w eksploatacji. Chwalono także dużą dynamikę wersji Sporting oraz wystarczającą 900-tki.
Najczęściej wprowadzane usprawnienia polegały na wymianie żarówek na mocniejsze lub na reflektory halogenowe, wymianie opon na szersze, zastosowaniu dobrego oleju oraz sztywniejszych amortyzatorów.