Porównanie z

Nadwozie:

Zewnętrzne różnice pomiędzy tymi modelami widać na zdjęciu powyżej, ale wersji dziewięćsetki jest kilka i który komu się podoba to jego sprawa. Różnice wpływające na komfort i przyjemność z jazdy odkryłem dopiero w środku.

Wnętrze:

Pierwsze co wywołało uśmiech na mojej twarzy w "sportowej" wersji "pięćsety" to skóra na kierownicy (skóra jest także na lewarku zmiany biegów), ale nie to jest głównym powodem radości z posiadania żółtego (nie koniecznie) "dragstera". Powodem są fotele, może nie typowo sportowe, ale dużo, dużo wygodniejsze od standardowych (podpierają ciało tam gdzie trzeba). Niestety nie będą z nich zadowoleni kierowcy o "poważnych" gabarytach (szerokość). W dziewięćsetce, przy większych prędkościach na zakrętach trzeba się mocno trzymać kierownicy, ponieważ fotele mają fatalne trzymanie (nie tylko boczne). Jeszcze jeden przydatny (dla mnie bardzo) element to obrotomierz. Jest jeszcze dodatkowa półeczka na środku, ale mnie osobiście ani razu się nie przydała. Takie dodatkowe drobiazgi jak dziurkowany pedał gazu, czerwone pasy, czy ładny (rzecz gustu) kolor tapicerki nie wpływają znacząco na praktyczność auta. Ostatnią zaletą wnętrza Sportinga są seryjnie montowane uchylne tylne szybki (dużo lepsze przewietrzanie), ale są one dostępne również (jak nie seryjnie to za dopłatą) w wersji czterdziestokonnej.

Wnętrze sportinga	Wnętrze CC 900
Zegary - sporting	Zegary - CC900
Siedzenia - Sporting	Siedzenia w CC900

Silnik i skrzynka:

Jak wszystkim wiadomo różnica mocy silników tych modeli wynosi 15 KM. Jednak nie tylko dzięki silnikowi, dynamika Sportinga jest wyraźnie lepsza. Spore różnice widać w skrzyniach biegów, są zupełnie inaczej zestopniowane. "Jedynka" w obydwu przypadkach jest bardzo krótka, ale od drugiego biegu do czwartego widać, że 900-ka nie została stworzona do ścigania się lecz do oszczędzania paliwa. Na "trójce" już praktycznie nie czuć przyspieszenia, a "czwórka" jest na tyle długa, że możemy na niej osiągnąć podawaną przez producenta prędkość max. 140 km/h i nie sprzyja to elastyczności. W Sportingu jest nieco inaczej. Pierwsze cztery biegi pozwalają na całkiem przyjemne przyspieszanie, a w szczególności "czwórka", niezastąpiona przy wyprzedzaniu poza miastem. Wadą tego jest większy hałas, ale z drugiej strony "sound" silnika jest bardzo przyjemny (typowy sportowy bas) i dopiero po długiej podróży staje się uciążliwy. "Piątka" w Sportingu jak i w 900-ce jest bardzo, bardzo długa co w obydwu przypadkach pozwala zmniejszyć hałas, zużycie paliwa, a przy sprzyjającym wietrze i ukształtowaniu terenu osiągnąć naprawdę imponujące (jak na takie autko) prędkości: odpowiednio 165 i 155 km/h (moje "licznikowe" doświadczenia) i da się szybciej, ale lepiej nie ryzykować.
Problemem z jadnostką napędową 900-ki jest wyższa awaryjność (hydrauliczne popychacze), jest to bowiem silnik już trochę podstarzały (wałek rozrządu w korpusie- napęd łańcuchem), a także pojawiają się problemy z przełączaniem biegów. Podobnych kłopotów w mocniejszej wersji nie zauważyłem. Lecz nie można do końca krytykować SZCZĘŚLIWY-ch, SX-ów, S-ów czy SOLEIL-ów jak również WANIEN. Ich podstawową (i chyba jedyną) zaletą, a może zaletą ich silników jest mniejsze zużycie paliwa, a to właśnie dla niektórych może być argument numer 1, który przemawia za CC900.

Silnik - Sporting

Silnik - CC900

Układ jezdny:

Z założenia Cinquecento jest samochodem typowo miejskim i w takich warunkach trudniej dostrzec różnice w zawieszeniu w opisywanych przeze mnie modelach. Spróbujmy jednak pojechać gdzieś dalej. I pewna różnica się pojawia - KOLOSALNA różnica. Pierwszą na przejażdżkę boirę 900-kę. Na prostej drodze, poniżej "setki" wszystko w porządku, następnie ok. 120 km/h i pofałdowana droga - od razu czuć, że zawieszenie jest miękkie, zbyt miękkie, kołysanie jest rzeczywiście dość silne. Wracam na równą drogę (autostrada A-4) i nawet przy 140 jest w miarę spokojnie. Teraz pojeździjmy po zakrętach (trasa Kraków - Myślenice - Rabka). Powyżej 100 to juz nie "sielanka", trzeba uważać, próbujemy jeszcze szybciej, 120 na liczniku i zakręt. Właśnie teraz ujawnia się brak stabilizatora, auto nie chce jechać swoim torem, ostro się przechyla i nie trudno usłyszeć popiskiwanie opon. Czuć wyraźnie (szczególnie na dłuższym łuku) jak tył lekko ucieka i wraca, uczieka i wraca na swój tor (zjawisko to potęgowane było słabymi już amortyzatorami). Wiadomo, nie jest to samochód do takiej jazdy, czego nie mogę powiedzieć o Sportingu. Trasa "testu" Kraków - Kudowa Zdrój no i z powrotem. Na trasie dużo zakrętów i raczej wąskie drogi. Jazda sprawiła mi naprawdę wiele radości i przyjemności (nie, nie jechałem z dziewczyną :). Przed każdym zakrętem, aż się chce przyspieszyć. Autko idealnie trzyma się drogi i zostawia w tyle większe bryki. Aktywnego zawieszenia może nie ma i nadwozie też się przechyla, ale w mniejszym stopniu. Problem pojawił się w drodze powrotnej - zaczęło padać. Powód - opony, rzeczywiście tanie i znośne na suchej drodze, ale podczas deszczu (nie mówiąc o śniegu, kiedy auto prawie nie reaguje na ruchy kierownicą) zmieniają auto nie do poznania. Trzeba zwolnić i jechać dużo ostrożniej. Spotkałem się już z kilkoma bardzo nagatywnymi opiniami o VIVO. Na oponach jakie montowane są w eksportowych egzemplarzach Sportinga (Pirelli 165/55R13) auto chyba trzyma się drogi jak gokart. Podczas jazdy autostradowej odkryłem, że twardsze zawieszenie nie oznacza mniej komfortowego. Chodzi w szególności o poprzeczne pofałdowania, które nie powodują tak dużego kołysania przy większych prędkościach jak w 900-ce. Ogólnie, w tej kategorii można przyznać Sportingowi stuprocentową przewagę.

Ceny:

Cena nowej podstawowej wersji 900-ki o nazwie "Happy" wynosi 23500 zł. Za lepiej wyposażone wersje trzeba dopłacić:
SX - 1550 zł więcej (25050 zł) - ma dodatkowo el. szyby (dlaczego nie centralny zamek???!!!) , lakierowane zderzaki i kilka drobiazgów, Suite ma klimę, zamek centr., el. szyby i wszystko w kolorze nadwozia, ale trzeba dać 29300 zł. Standardowy Sporting pochłania z portfela 27300 zł czyli 3800 więcej od Happy i tylko 2295 więcej niż SX. Za tyle samo możemy zafundować sobie 900-kę z dziurą w dachu czyli model "Soleil" ( dla chcących opalać się podczas jazdy ).

Podsumowanie:

Argumenty popierające wybór Sportinga to przede wszystkim bardzo dobry,dynamiczny układ napędowy (również jego mniejsza awaryjność), o "niebo" lepsze, prawie sportowe zawieszenie (także bezpieczniejsze), i kilka umilających podróż gadżetów we wnętrzu. Za dziewięćsetką przemawia mniejsze zużycie paliwa, no i oczywiście niższa cena zakupu, ale zdecydowanie warto dołożyć trochę grosza za DUŻO, DUŻO większą przyjemność z jazdy.

Wojtek Gruskoś

Naleze do systemu BannerPower