M20 Pobieda/Warszawa z 1951 r.   Warszawa 201 - zdjęcie z 1961 r.   Odrestaurowany egzemplarz modelu 201 z 1963/64 r. - światła przeciwmgielne i osłony obręczy nie są oryginalne - pochodzą z modelu 223/224 wytwarzanego w latach siedemdziesiątych.   Warszawa 201 z tyłu (nieoryginalne jest światło cofania).   Tablica rozdzielcza modelu 201.   Oryginalny silnik modelu 201 - dolnozaworowy, pamiętający Forda A. Podobny, ale mający o dwa cylindry więcej, napędzał ciężarówkę GAZ 51/Lublin 51 wytwarzaną w Lubelskiej Fabryce Samochodów Ciężarowych.   Warszawa 202, w wersji radiowóz policyjny, z wlotem powietrza z modelu 203.   Sanitarka na modelu 201.   Charakterystyczne dla tego pojazdu było mocowanie koła zapasowego, które nie mogło znajdować się pod noszami.   Ambulans przerobiony ze zwykłego auta osobowego nie był zbyt praktyczny. Prawdziwa sanitarka przewozowa powstała na bazie modelu 202 - jako 202S w 1962 r.   Furgon 201F - rok 1958.   Prototyp sedana z tylną szybą pod ujemnym kątem.   Prototyp sedana uwzględniający modernizację przodu: obniżenie maski i błotników oraz zupełnie nowy wlot powietrza.   Warszawa 203/204 - zdjęcie z pocztówki wydanej przez Motoimport w 1964 r.   Warszawa 203K - bardzo udane i funkcjonalne kombi.   Tablica rozdzielcza modelu 203/204. Puszka w prawym górnym rogu, to sygnalizator z napisem „wolny" lub „zajęty" montowany w wersji taxi.   Wersja taxi miała pancerną szybę między słupkami środkowymi. Pasażerowie mogli siadać wyłącznie z tyłu. Obok kierowcy było miejsce na bagaż. Auta te dość szybko wycofano z produkcji, gdyż taksówkarze uznali je za niepraktyczne.   Ostatnia Warszawa opuszcza taśmę w 1973 r.         Warszawa 210 z 1964 r. Do napędu tych aut przewidywano dwa rodzaje silników: podstawowy o pojemności 2,5 l, rzędowy, sześciocylindrowy i w wersji ekonomicznej - czterocylindrowy o pojemności 1,6 l.