Korupcja to przede wszystkim łapownictwo. Kodeks karny rozróżnia sprzedajność (łapownictwo bierne, art. 239, 240 kk) i przekupstwo (łapownictwo czynne, art. 241 kk).
          Na podstawie kryterium kryminologicznego można wyróżnić trzy zasadnicze kategorie łapownictwa: gospodarcze, administracyjne i polityczne.
          Najczęściej spotykanym typem łapownictwa gospodarczego jest korupcja związana z zagarnięciem mienia społecznego. Ujawnienie przypadków tego typu łapownictwa następuje najczęściej przy okazji wykrycia afer gospodarczych. Szanse na wykrycie tego typu przestępstw są minimalne, ze względu na ścisłe powiązania personalne biorących i dających.
Metody działania mogą być różnorodne, np:

• pracownicy jednostek współpracy gospodarczej z zagranicą, pobierając łapówki wydają nienależne koncesje i zezwolenia exportowo-importowe lub doprowadzają do zawarcia niekorzystnych kontraktów handlowych;
• w zamian za łapówkę sprzedajni kontrolerzy "nie dostrzegają" tego, co powinni ujawnić, sporządzając niezgodne z prawdą dokumenty z przebiegu kontroli;
• "haracz" - w zamian za łapówkę prowadzący działalność gospodarczą uzyskuje przychylność urzędnika.

         Zwrócić należy uwagę, że wręczanie wyrobów w celach rzekomo reklamowych lub przekazywanie np. samochodu do tzw. eksploatacji próbnej to także ukryte formy korumpowania.
         Łapownictwo administracyjne występuje w różnych dziedzinach administracji państwowej, tzn. urzędnik państwowy wykorzystuje swoje stanowisko w administracji do uzyskiwania korzyści osobistych. Korupcja ścigania karnego to odstąpienie od wszczęcia, niszczenie dowodów lub wpływanie w inny sposób na przebieg procesu karnego, w zamian za osiągnięcie korzyści majątkowych. Praktyka ujawnia nieuczciwych sędziów, prokuratorów i policjantów którzy właśnie w taki sposób postąpili.
         Badania nad problemem inicjatywy przestępczej wykazują, że najczęściej z żądaniem łapówki występuje osoba pełniąca funkcję publiczną. Żądanie to jest wyraźne lub dorozumiane. Miejscami wręczania łapówek są najczęściej pomieszczenia urzędów, mieszkania przyjmującego lub wręczającego, a także restauracje i kawiarnie.

__________

Na podstawie: Kryminalistyka - Brunon Hołyst, Wydawnictwa Prawnicze PWN, 1996r