Przedmiotem niniejszej strony jest ruch hipisowski, jedna z subkultur młodzieżowych.
        Termin "hipis" użyto po raz pierwszy w prasie w artykule "The social history of the hippies" wydrukowanym w "Ramparts" w marcu 1967 roku. L.Yablonski (socjolog z Los Angeles,autor książek poświęconych mechanizmowi tworzenia się i funkcjonowania gangów młodzieżowych; jeden z najpoważniejszych znawców ruchu hipisowskiego w USA) zestawia ten termin z nazwą "hap cat" nadaną w latach trzydziestych cyganerii oddanej jazzowi, związanej ze środowiskiem wielkomiejskim.U schyłku lat pięćdziesiątych "hip" było określeniem człowieka o zdrowym rozsądku, pełnego humoru i zmysłowości.Słowo "hippie", (a po polsku "hipis") wywodzi się od przymiotnika "hip", jednak w latach nagonki prasowej na ten ruch termin nabrał charakteru zdecydowanie negatywnego.W języku ten termin oznaczał słowo brudas,nierób itd.
        Ruch hipisowski w Polsce na ponad dwudziestoletnią tradycję, w ciągu której rozwijał się, przeszedł fazy wzrostu i załamania.Celem strony jest ukazanie zjawiska hipizmu w warunkach polskich, jego charkteru i przemian.
        Treść tej strony opiera się na badaniach "Joko", zarówno wywiadach jak i obserwacji uczestniczącej, prowadzonej  wśród hipisów, a także na osobistych doświadczeniach związanych z uczestnictwem w ruchu.
W pracy została wykorzystana dokumentacja działalności ruchu w Polsce udostępniona przez księdza Andrzeja Szpaka.Materiały  te pozwoliły dotrzeć do historii ruchu, a także prześledzić kolejne etapy jego rozwoju. "Joko" skorzystała również z czasopisma hipisowskiego "Wyspa", które ma w swoich zbiorach.

Napisz do mnie!