Od wieku XV szybko rozwijała się w Polsce sztuka rzeźbienia bursztynu, a wiek XVII i XVIII przeszły do historii jako złoty okres Gdańska. W 1457 roku król Kazimierz Jagiellończyk nadał polskim bursztynnikom specjalne przywileje, znosząc m.in. monopol władcy na bursztyn. W tym okresie powstały prawdziwe dzieła sztuki. Oprócz tradycyjnych paciorków różańcowych, powstawały liczne rzeźby i płaskorzeźby, pudła i szkatuły, bursztynowe lichtarze i zastawy stołowe, modele okrętów, a nawet korony. Wspaniałym dziełem sztuki rzeźbiarskiej była "bursztynowa komnata". Wykonana przez Goffina Tousseeau i Ernesta Schachta, na zamówienie króla Prus Fryderyka Wilhelma I, zdobiła jedno z pomieszczeń pałacu berlińskiego. Ofiarowana Piotrowi Wielkiemu w 1717 r, przeleżała w Petersburgu do 1755 r. Na polecenie carycy Elżbiety komnata została przeniesiona i zmontowana w Carskim Siole. Na bursztynową dekorację pokrywającą ściany pomieszczenia o powierzchni ok. 55 m2, składały się liczne płaskorzeźby przedstawiające sceny biblijne, medaliony, herby i ramy obrazów. Wnętrze pokoju wypełniały posągi bogiń z mitologii rzymskiej. W czasie II wojny światowej bursztynowa komnata wywieziona przez Niemców z Carskiego Sioła do Królewca zaginęła.

 

Pokrewne tematy:
Bursztyn - Rzeźba Nazwy bursztynow Bursztyn Bursztyny w Polsce Żywice kopalne