Brylanty, to fachowa
nazwa diamentów o szlifie brylantowym. Diamenty w formie
nieobrobionej są niemalże matowe, bez połysku. 
Odpowiedni szlif
wydobywa z nich życie, światło, blask. Blask kamieni to
wynik odbicia światła wnikającego we wnętrze bryły,
dzięki któremu kamień wydaje się głęboki,
trójwymiarowy. Taką głębię zaczęto wydobywać z
kamienia odpowiednio go kształtując. W ten sposób, po
odpowiednim oszlifowaniu powstaje brylant, który swe piękno
zawdzięcza nie tylko wrodzonym właściwościom, ale i
zdolnej ręce ludzkiej.
Pokolenia szlifierzy starały się nadać diamentom formę
zdolną skupić wnikające światło i wyemitować je jedną
wiązką pełną refleksów, błysków i kolorów,
powstających z rozszczepienia naturalnych promieni.
Sztuka szlifierska doskonalona była przez stulecia. W miarę
upływu czasu zmieniano kształt kamieni tak, by światło
mogło odbijać się od ich wewnętrznych krawędzi i
skupiać w punkcie za mierzonym przez szlifującego. W XVIII
wieku przyjął się szlif brylantowy, który wyparł,
dotychczas stosowany do obróbki diamentów, szlif rozetowy.
Szlif brylantowy uznawany jest za szczyt osiągnięć
mistrzów tego zawodu i stosuje się go również w
odniesieniu do innych minerałów, np. cyrkoni.
