W Polsce obowiązuje
prawo probiercze
(ustawa z dnia 3 kwietnia 1993 r.), co oznacza, że
wyroby przeznaczone do handlu, podlegają obowiązkowi
badania i cechowania przez specjalne organy probiercze.
Wszystkie wyroby z metali szlachetnych, po uprzednim
badaniu, powinny zostać opatrzone cechą probierczą,
określającą rodzaj metalu szlachetnego oraz próbą,
wyrażoną w częściach tysięcznych. Obowiązkowi
cechowania nie podlegają wyroby ze złota lub platyny o
masie mniejszej niż 1 gram oraz wyroby ze srebra o masie
mniejszej niż 2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach,
gdy w obrocie stanowią parę. Jednak dla każdego wyrobu
z metalu szlachetnego powinna być przypisana jego masa i
próba. Nowe wyroby z metali szlachetnych są ponadto
oznaczane znakiem wytwórcy. Wyroby pokryte powłoką z
metalu szlachetnego lub je przypominające posiadają
znaki "metal" lub "met", które
odznaczają je od wyrobów wykonanych wyłącznie z
metali szlachetnych.Na cesze probierczej zawarte są
następujące informacje:
 rodzaj metalu
szlachetnego, z którego wykonany jest wyrób;
rycerz oznacza wyrób ze złota, kobieta - ze
srebra, głowa konia - platyna, głowa psa -
pallad;- próbę, czyli informację o zawartości metalu
szlachetnego w 1000 jednostkach;
- oznaczenie miejsca cechowania: B - Bydgoszcz, G -
Gdańsk, H - Chorzów, K - Kraków, Ł - Łódź,
P - Poznań, W - Warszawa, V - Wrocław, Z -
Częstochowa.
ZŁOTO samo w sobie jest miękkim metalem, dlatego do
wyrobów jubilerskich stosuje się stopy z innymi
metalami, m.in. srebro, cynk, miedź, pallad, nikiel,
które nie tylko utwardzają złoto, ale zmieniają
także jego zabarwienie i wygładzają powierzchnię.
Większa zawartość czystego złota w wyrobie świadczy
oczywiście o większej wartości tych wyrobów.
Złoto o próbie 750, to złoto składające się z
750 części złota i z 250 części innych metali. Mówi
się wówczas o złocie 18-karatowym. Takie złoto jest
szczególnie popularne we Włoszech. W krajach
orientalnych zawartość złota w wyrobach jest większa
i wynosi 916/000, 990/000 lub nawet 999,9/000, a więc
prawie czyste złoto. Z kolei w takich krajach jak Stany
Zjednoczone, Anglia i Niemcy jego zawartość może
wynosić nawet poniżej 585/000.
W zależności od kraju z jakiego pochodzi biżuteria,
może ona mieć różne oznaczenia, np. cechę wybitą w
urzędzie probierczym, liczbowe oznaczenie próby wybite
przez wytwórcę oraz tzw. imiennik - znak wytwórcy,
umożliwiający identyfikację producenta, określany
mianem "responsibility mark".
Na rynku można spotkać także wyroby oznaczone tzw.
cechą konwencyjną z wizerunkiem wagi, którą stosują
kraje należące do Konwencji o Kontroli i Cechowaniu
Wyrobów z Metali Szlachetnych (W. Brytania, Szwajcaria,
Irlandia, Austria, Norwegia, Szwecja, Portugalia, Dania,
Finlandia, Czechy).
|
