Metoda ta polega na wykonaniu na powierzchni kamienia probierczego narysu badanym stopem,

Podawanie kwasu probierczego na wykonane w kamieniu rysy.

oraz kilku narysów odpowiednio dobranej iglicy probierczej (o znanym składzie chemicznym), umieszczonych po obu stronach narysu badanego stopu. Na tak przygotowany zestaw narysów nanosi się kroplomierzem niewielką ilość cieczy probierczej (rysunek obok). Po upływie wymaganego czasu nadmiar cieczy probierczej jest usuwany przy użyciu bibuły filtracyjnej i można przystąpić do wizualnego porównania śladów na narysach. Jeżeli ślad na narysie wykonanym badanym stopem jest ciemniejszy niż na narysach wykonanych iglica probier-cza, należy uznać, iż badany stop zawiera mniej złota niż znajduje się w zastosowanej do badania iglicy probierczej. Na rysunku od lewej strony do prawej przedstawiono narysy wykonane stopami o zawartości odpowiednio 700, 720 i 750 części złota na 1000. Wprawne oko jest w stanie odróżnić w ten sposób próbki różniące się zawartością złota o zaledwie 10 do 20 części na 1000.

Ślady w kamieniu probierczym pozostawione przez stopy zawierające odpowiednio 700, 720, i 750 części złota na 1000 (od lewej do prawej)

Na następnym rysunku pokazano narys wykonany stopem o nieznanej próbie (w środku) oraz narysy wykonane przy użyciu iglicy probierczej w próbie 750 (po bokach). Ślady po działaniu cieczy probierczej są na wszystkich nary-sach identyczne, należy więc przyjąć, że nieznanym stopem jest złoto próby 750.

Metoda przybliżona na kamieniu probier-czym nie wymaga stosowania skomplikowanego sprzętu. Istotną rzeczą jest stosowanie kamieni probierczych o jednolitej barwie i o odpowiedniej twardości. Najlepiej do tego celu nadają się kamienie naturalne jak lidyt, radiolaryt oraz czarny agat. Iglice probiercze musza mieć dokładnie określony skład i zawartość złota (potwierdzony metodą kupelacyjną). Ciecze probiercze powinny być okresowo wymieniane na świeże, przynajmniej raz na dwa miesiące. Należy podkreślić, ze metoda przybliżona na kamieniu probierczym nie jest me-todą dokładną, jednak z powodzeniem można ją wykorzystywać do wstępnej selekcji stopów, a dobrze wyszkolony probierz jest w stanie po jej zastosowaniu określić dosyć precyzyjnie próbę stopu. Generalnie dokładność metody zależy od:

Porównanie rysy pozostawionej przez bliżej nie określony stop (w środku) ze śladami zrobionymi za pomocą igły probierczej o zawartości 750 części złota na 1000 (z lewej i prawej)

• próby i ilości składników stopowych,
• poprawności wykonania narysów,
• ilości posiadanych iglic probierczych,
• jakości kamienia probierczego,
• jakości cieczy probierczych,
• czasu trawienia narysów, czy też oświetlenia stanowiska

 

Pokrewne tematy:
Cechy probiercze Badanie cech probierczych Prawo probiercze Swiadectwo badania Wywiad z Dyrektor Urzędu Probierczego Kupelacyjna metoda badania kruszców Metoda przybliżona badania złota Urzędy probiercze w Polsce