| Osoby w wieku
powyżej 50 lat, urodzone przed 31 grudnia 1948 r., nie zostały objęte nowym systemem
emerytalnym. Jest to słuszne rozwiązanie, ponieważ nie zdążyłyby uzbierać w otwartych funduszach emerytalnych odpowiednio wysokiego
kapitału. Cała składka na ubezpieczenia społeczne przekazywana jest więc na starych
zasadach do ZUS. Nie zmieniły się również zasady wypłacania emerytury. Nie należy
się jednak obawiać ewentualnych niekorzystnych skutków wprowadzenia nowego systemu
emerytalnego - nie on może zmienić na niekorzyść zasad naliczania i waloryzacji
emerytur ze starego systemu. Pula
pieniędzy przekazywana przez ZUS obecnym emerytom zmniejszy się w wyniku przekazywania
części składek ubezpieczonych do otwartych funduszy emerytalnych. Luka ta zostanie
jednak zapełniona przez pieniądze pochodzące z prywatyzacji wielkich państwowych
przedsiębiorstw i banków. Dzięki tym środkom całkowicie zachowane zostaną
dotychczasowe metody waloryzacji rent i emerytur.
Nie oznacza to jednak, że jeśli ukończyłeś
50 lat, to po przejściu na emeryturę będziesz musiał utrzymywać się wyłącznie ze
świadczeń wypłacanych przez ZUS. Równie dobrze możesz wybrać, jeśli jest to dla
ciebie korzystne, jedną z form oszczędzania w III filarze
ubezpieczeniowym nowego systemu. Suma, którą w ten sposób odłożysz, będzie
dodatkowym źródłem finansowym po przejściu na emeryturę. Składki na tego typu
ubezpieczenie trzeba jednak opłacać z własnej kieszeni.
Do wyboru jest kilka możliwości dodatkowego
oszczędzania. Można zdecydować się na przykład na udział w otwartym funduszu
inwestycyjnym lub ulokować pieniądze na długoterminowym rachunku w banku. Korzystnym
rozwiązaniem dla osób powyżej 50 lat są pracownicze programy emerytalne, do których
może przystapić każdy pracownik - bez względu na wiek.
|
|