Zioła w chorobie wrzodowej.

tosowanie ziół w tym schorzeniu jest ze wszech miar korzystne, gdyż przynosi stopniową, lecz trwałą poprawe. Działają one osłaniająco na uszkodzoną błonę śluzową, mają też właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe, przeciwkrwotoczne oraz regulujące ubytki.

1.

2.

Wszystkie składniki dobrze wymieszać, 2 łyżki stołowe ziół zalać 2 szklankami zimnej wody, doprowadzić do wrzenia, po 30 minutach naparzania przecedzić i pić ciepłe po 1/2 szkl. na pół godziny przed jedzeniem.

Medycyna ludowa proponuje.

Oczyścić szczoteczką w wodzie 2 kg ziemniaków. Następnie ugotować je i obrać z łupiny. Łupinę rozdrobnić i rozgotować w wodzie po ziemniakach, około 20 min. Odcedzić i pić tę wodę codziennie:
na czczo filiżankę,
drugą w południe,
trzecią przed snem.
Po jakimś czasie wrzody znikną.

Zaleca się też picie surowego soku z tartych ziemniaków 3 razy dziennie, po 2-3 łyżki stołowe przed jedzeniem

Aloes jest stosowany w chorobie wrzodowej. Roślina, którą zamierzamy użyć do leczenia, musi spełniać kilka warunków: powinna mieć przynajmniej 3 lata (ale nie przekraczać 5 lat), nie możemy jej podlewać 10 do 15 dni. Do zrobienia leczniczego wina potrzeba około 0.5 kg liści aloesu.

500g liści ścieramy na miazgę i wyciskamy z nich sok. Do szklanego naczynia z sokiem dodajemy 0.5 l czerwonego wina i 0.5 kg miodu pszczelego. Mieszamy wszystko razem i odstawiamy na 7-10 dni. Po tym okresie przecedzamy płyn przez gęste sito, przelewamy do butelki i odstawiamy do lodówki.

Okres kuracji powinien trwać 2-3 miesiące. Winko pije się zawsze na 1 godz. przed jedzeniem. Kuracja ta pomaga także przy owrzodzeniu jelita grubego, w skurczach mięśni, nerwobólach, w bólach reumatycznych, w dychawicy oskrzelowej, dodaje też sił witalnych, pomaga w leczeniu impotencji.

Z dobrym skutkiem można stosować propolis w kroplach na naparze z siemienia lnianego przez 3 tygodnie. Propolis również stosuje się 3x dziennie po 15 kropli na mleko lub cukier.

W chorobach wrzodowych dobrze jest przeprowadzić kurację kapustną. Podaje się 5x dziennie napój złożony z 10-20 dag soku z kapusty i 5 dag soku z selera. Leczenie trwa 6-9 dni. W celach leczniczych trzeba wycisnąć sok z główki kapusty o wadze 1 kg.

Zimą potrzebne będą do tego 2 główki kapusty, gdyż warzywo jest wówczas mniej soczyste. Można też sok otrzymać w sokowirówce, można kapustę zmiksować i przetrzeć przez sito.

Sok jako dawkę leczniczą należy pić 5 szklanek dziennie w mniej więcej równych odstępach czasu.

Uwaga!

Kapusty nie mogą nadużywać osoby chore na tarczycę. Zaleca się herbatkę z pokrzywy,

w czasie jednotygodniowej kuracji 3x dziennie po jednej szklance
w czasie jednotygodniowej kuracji 3x dziennie po jednej szklance, pitej przeciwko skurczom i wrzodom żołądka.

Aby nie stracić cennych substancji, herbatkę przygotowuje się zalewając wrzątkiem (nie gotując).

Zapobiegawczo pije się 1 szklankę dziennie, ale przez cały rok.

Na wrzody dwunastnicy bardzo skuteczne są kłącza tataraku zwyczajnego - herbatkę z tataraku przygotowuje się tylko jako wyciąg na zimno.

Pełną łyżeczke do kawy kłącza tataraku zalewa się na noc 1/4 l wody. Rano lekko ogrzewa się i cedzi. Przed użyciem herbatkę podgrzać na łaźni wodnej (podgrzewać garnek z ziołami w garnku z wodą).

Wystarczy wypić 6 łyków herbatki dziennie.

Ziołolecznictwie Bonifratrów można zaopatrzyć się w preparaty pomocnicze w leczeniu choroby wrzodowej:

PROPOLIS

3x dziennie 15 kropli na mleko lub cukier

STOMACH BONIFRATERSKI

krople żołądkowe 3x dziennie po 30-40 kropli, na wodę

Preparat ten jest również skuteczny przy braku apetytu. Stosuje się go w zależności od wieku: dzieci 3x 5 - 10 kropli, dorośli 20 - 30 kropli

NERVINA

- preparat uspokajający, stosować 3x dziennie po łyżce stołowej

leczeniu tej choroby ważna jest dieta.

W okresie zaostrzenia objawów choroby, przebiegającej z silnymi i uporczywymi bólami, stosuje się dość rygorystyczną dietę, podając co godzinę małe porcje mleka z dodatkiem chudej śmietanki i ewentualnie białko jaja. Dietę taką stosuje się przez krótki okres, później wystarczająca jest dieta lekkostrawna.

Zalecane jest częste przyjmowanie małych posiłków (co 2 - 3 godz.), unikanie potraw wzmagających wydzielanie soku żołądkowego (rosoły, sosy, ostre przyprawy, kawa, mocna herbata, potrawy smażone, pieczone, wędzone, tłuste, kwaśne, razowy chleb) i zwiekszenie ilości potraw białkowych, które dobrze neutralizują kwas solny.

Ponieważ nadmiar mleka może okazać się szkodliwy, należy wypijać nie więcej niż 1 litr dziennie.

Dalsze wskazówki dietetyczne na te i inne choroby znajdzie Czytelnik w Poradniku Bonifratrów - Praktyczne wskazówki żywienia w zdrowiu i w chorobie wydanym przez Ziołolecznictwo bonifratrów.

Pamiętajmy!

Czynnikami wrzodotwórczymi są: