Samolot sportowy i turystyczny "RWD-5"
Historia: Samolot "RWD-5" był rozwinięciem
udanej konstrukcji "RWD-4". Prototyp
o znakach SP-AGJ oblatany został 7 sierpnia 1931 roku przez
Jerzego Drzewieckiego i jako pierwszy z wszystkich samolotów
"RWD" otrzymał kadłub spawany z rur stalowych.
Pierwszymi sukcesami tego samolotu były zwycięstwa w III
Locie Południowo-Zachodniej Polski (pilotował Mieczysław Pronaszko), oraz w IV Krajowym
Konkursie Samolotów Turystycznych (pilotowali Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura).
Następne "RWD-5" zbudowane zostały w jesieni 1932 roku i
nazwano je "Kolejarz I" i "Kolejarz II",
ponieważ ufundowane zostały Aeroklubowi Warszawskiemu ze składek
kolejarzy. W latach 1933-1934 zbudowano kolejne 14 egzemplarzy
dla aeroklubów, jeden dla PLL "Lot", a ostatni
"RWD-5" powstał w 1937 roku. Najdłuższym z zagranicznych rajdów
"Piątki" był rajd R. Hirszbandta do Casablanki o długości 11 389
km (7 kwiecień 1933 - 3 maj 1933). Miał on na celu zbadanie
trasy do zawodów Challenge 1934. W kraju "RWD-5"
odniósł takie sukcesy jak zajęcie pierwszego miejsca przez M. Pronaszko w V
Krajowym Lotniczym Konkursie Turystycznym (wrzesień 1933 roku),
czy zajęcie 2-6 miejsca w VI Krajowym Lotniczym Konkursie Turystycznym (wrzesień 1936).
Niestety żaden egzemplarz "RWD-5" nie przetrwał wojny,
dlatego grupa entuzjastów tworząca
Stowarzyszenie Lotnictwa
Eksperymentalnego EAA991 z Eugeniuszem Pieniążkiem na czele postanowiła zbudować
replikę tego samolotu. Prace nad nią zaczęto w 1996 roku w Bielsku-Białej. Jest ona
trochę cięższa od oryginału ze względu na konieczność wykonania mocniejszej konstrukcji
kratownicowej. Nowy samolot oznaczony jako SP-LOT, oficjalnie oblatany został 26 sierpnia
2000 roku.
Konstrukcja: "Piątka" była górnopłatem wolnościowym o konstrukcji mieszanej. Kadłub spawany z rur stalowych chromo-molibdenowych mieścił dwuosobową bardzo wygodnie urządzoną kabinę, osłoniętą szybami celuloidowymi. Umieszczenie skrzydła nad kadłubem, oraz zastosowanie odwróconego silnika pozwoliło uzyskać doskonałą widoczność. Skrzydło i usterzenie drewniane kryte były sklejką i płótnem. Podwozie bezosiowe z kołami balonowymi. Do napędu użyto 4-cylindrowy silnik rzędowy Cirrus "Hermes IIIB", o mocy 85 kW (115 KM); "Hermes IV", o mocy 96 kW; Gipsy III; Walter "Junior", o mocy 88 kW.
Malowanie: "RWD-5" malowany był na czerwono i srebrno według linii widocznych na zdjęciach.
 
|
mogą być powielane bez zgody autorów. Wszystkie ilustracje wykorzystano wyłącznie w
celach informacyjnych. Wszelkie prawa autorskie pozostają u ich właścicieli.