Datowanie Biskupina

    Do początku lat osiemdziesiątych, tradycyjne datowanie Biskupina opierało się na analizie porównawczej odkrytych w czasie wykopalisk zabytków. Niektóre zabytki z żelaza, a także tzw. styl halsztacki, skłaniał archeologów do datowania osiedla na wczesną epokę żelaza. Większość jednak przedmiotów brązowych, szczególnie szpile, należała typologicznie do V, a nawet IV okresu epoki brązu.
    Współpraca z laboratoriami radiowęglowymi w Gliwicach i Kijowie przyniosła ponad sto dat C¹⁴ . Metoda C¹⁴ polega na pomiarze ilości pobieranego przez rośliny radioaktywnego węgla i porównywaniu z czasem rozpadu. Daty absolutne uzyskane tą metodą obarczone są jednak pewnym błędem. W większości wskazywały one na wcześniejsze datowanie Biskupina, co wzbudzało naukowe kontrowersje.
   Rozstrzygające dla Biskupina stało się uzyskanie dat dendrologicznych. Metoda ta polega na analizie sekwencji przyrostu słojów drzew od czasów współczesnych i cofaniu się w pradzieje. Prowadzone przez dr T. Ważnego prace doprowadziły do powstania kalendarza względnego dla osiedla biskupińskiego. Później, porównując uzyskaną sekwencję z pełnym kalendarzem dendrochronologicznym z Niemiec Środkowych, uzyskano daty absolutne. Drewno dębowe na budowę zostało ścięte w latach 747-722 p.n.e., z tym, że ponad połowę budulca uzyskano w czasie zimy z   738/737 r. p.n.e. Prowadzone nadal prace otwierają przed archeologami nowe, ogromne perspektywy badawcze.