O zamożności
mieszkańców Biskupina świadczą liczne kontakty handlowe. Sprowadzano ozdoby z terenu
Włoch i środkowych Niemiec. Szczególnie ożywione kontakty z kręgiem kultur
środkowoalpejskich spowodowały przejęcie przez ludność łużycką m.in. wierzeń i
stylu w ornamentowaniu ceramiki. Stąd też wczesny okres żelaza nazywany jest w Polsce
okresem halsztackim ( od miejscowości Hallstatt w Austrii ).
Drogą wymiany dotarło do Biskupina także scytyjskie okucie rzędu
końskiego i kilku grocików oraz egipskie paciorki z niebieskiego szkliwa. Za
importowane przedmioty mieszkańcy Biskupina
oferowali skóry zwierząt futerkowych, wosk, a być może także surowiec i wyrobu z
bursztynu. Przedmiotem lokalnego handlu mogła być także sól warzona ze słonych
źródeł wody na pobliskich Kujawach.
Szlaki komunikacyjne we wczesnej epoce żelaza nie przypominały
współczesnych dróg. Stosunkowo najłatwiej można było poruszać się wykorzystując
wody rzek i jezior. Przy transporcie wodnym posługiwano się tratwami oraz dłubankami
wykonanymi z jednego pnia drzewa.
W transporcie lądowym używano dwu – i czterokołowych wozów.
Oprócz wozów wykorzystywano do transportu towarów i do podróży również konie bez
zaprzęgu.
| Powrót do strony poprzedniej |