Hodowla zwierząt

    Bardzo istotną rolę w gospodarce ludności zamieszkującej Biskupin pełniła hodowla zwierząt. Wśród kości odkrytych w czasie badań aż 90 % stanowiły szczątki zwierząt hodowlanych. Łużyczanie hodowali bydło, owce, kozy, świnie, konie, a także psy.
Bydło było wykorzystywane najwszechstronniej. Dostarczało mięsa, mleka, jak również siły pociągowej oraz nawozu, wykorzystywanego przy uprawie ziemi. Hodowlane bydło należało do ras krótkorogich i było niezbyt wysokie – wzrost liczony w kłębie wynosił nieco ponad 100 cm.
    Owce hodowane przez mieszkańców Biskupina przypominały współczesne owce wrzosówki, hodowane do dziś na terenie północno – wschodniej Polski. Jest to rasa bardzo odporna na złe warunki bytowe. Biskupińskie owce miały około 60 cm w kłębie. Były one hodowane głównie ze względu na kożuchy i mięso, ale dostarczały również mleka i wełny.
    Hodowane kozy bardzo przypominały współczesne. Zwierzęta te nie zmieniły się w ciągu całego, liczącego tysiące lat, okresu ich udomowienia.
    Świnie hodowane w Biskupinie były bardzo duże, a ich wzrost w kłębie dochodził do 90 cm. Przypominały bardziej dziki niż współczesne świnie. Wypasane były na otwartych przestrzeniach i w lasach bukowo – dębowych.
    Koni używano głównie do jazdy wierzchem oraz jako zwierząt jucznych. Były to Tarpany, wielkością i wyglądem przypominające współczesnego konika polskiego. Na jednej z odkrytych w Biskupinie mis, wyryto scenę przedstawiającą jeźdźców polujących na jelenie. Konie hodowano stosunkowo długo, a ich mięso także spożywano.
    W pilnowaniu stada zwierząt domowych pomagały psy. Były one średniej wielkości. Na wielu znalezionych w Biskupinie kościach zachowały się ślady psich zębów.