Konserwacja zespołu sal z obiciami kurdybanowymi w skrzydle północnym Zamku
|
![]() Fragment kurdybanu po konserwacji |
Prace podzielono na kilka etapów: w latach 1994-96 przeprowadzono konserwację sali Pod Ptakami i pomieszczeń w narożniku pn.-wsch. Zamku, w latach 1996-97 - sieni przed salą Pod Ptakami, sali Pod Orłem i sieni przed salą Senatorską. Aktualnie prowadzone są prace w sali Senatorskiej (zakończenie prac planowane jest na przełomie 1998 i 1999 roku). Zakres prac obejmuje konserwację ozdobnych stropów, obić kurdybanowych, detali kamiennych oraz prace towarzyszące (budowlane, malarskie, instalacyjne itd.) W salach Pod Ptakami i Pod Orłem oraz obu sieniach stropy mają formę tzw. stropów ramiastych z dekoracją snycerską i stiukową, złoceniami i malowidłami. Jest to rekonstrukcja nawiązująca do barokowego wystroju tych sal, wykonana wg projektu prof. A. Szyszko-Bohusza; malowidła są dziełem artystów okresu II Rzeczpospolitej: Józefa Jaremy, Lucjana Adwentowicza, Felicjana Kowarskiego i Leonarda Pękalskiego. W sali Senatorskiej strop jest rekonstrukcją renesansowego stropu kasetonowego, drewno jest zdobione polichromią (belki) i złoceniem (rozety). Silne zabrudzenie wszystkich stropów (w tym malowideł), uszkodzenia drewna i złoceń wymagały pilnej interwencji konserwatorskiej. Najtrudniejszym zadaniem w omawianych salach jest konserwacja obić kurdybanowych. Jest to cenny zespół kurdybanów zakupionych z zamku w Moritzburgu, uzupełniony i zamontowany w obecnym miejscu w latach trzydziestych przez artystę-konserwatora Wacława Szymborskiego. Obecnie wykonywane jest oczyszczenie, uzupełnienia uszkodzeń (w tym rekonstrukcja niektórych brytów) i naciąg przy kontrolowanej wilgotności. Pracami kierują konserwatorzy: mgr Aleksander Piotrowski i mgr Edward Kosakowski.
|