 Strop "ramiasty"
Fragment elewacji zachodniej
Wnętrze wykusza w trakcie konserwacji |
W związku z przeprowadzoną ostatnio wymianą instalacji technicznych w omawianych salach podjęto także kompleksową konserwację elementów wystroju architektonicznego: kamieniarki, wątków kamienno-ceglanych, stropów drewnianych i reliktów polichromii. Pochodzą one z różnych okresów: od detali i wątków gotyckich, zachowanych w sali I p. skrzydła bramnego, przez detal renesansowy (z wykuszem projektu Franciszka Florentczyka na II p. skrzydła zachodniego), po rekonstrukcje wykonane w trakcie poprzednich prac w latach 1956-1963. Założeniem prac jest respektowanie poprzedniej aranżacji konserwatorskiej, która opierała się na jednoznacznym zróżnicowaniu partii autentycznych i rekonstruowanych oraz ograniczeniu do minimum uzupełnień ubytków. W salach I i II p. budynku bramy utrzymano charakter rezerwatu architektonicznego z wyeksponowaniem kolejnych faz budowlanych. Zabiegi konserwatorskie obejmują oczyszczanie, wzmacnianie, uzupełnienia ubytków, opracowanie kolorystyczne oraz impregnację zabezpieczającą elementów najbardziej narażonych na zabrudzenie. Do najcenniejszych elementów należy polichromia renesansowa. Duże fragmenty z dobrze zachowaną oryginalną warstwą malarską i nawiązujące do niej uzupełnienia barokowe są pieczołowicie oczyszczane, wzmacniane i zabezpieczane. Odmienne założenia przyjęto dla wnętrza wykusza w sali II p. skrzydła zachodniego. Po przeprowadzeniu szczegółowych badań obiektu uznano, że wskazana jest rekonstrukcja brakujących rozet w podłuczu i sztablatury na ścianach bocznych. Pozwoli to na pełny odbiór estetyczny tego wyróżniającego się elementu architektonicznego. Pracami kierowali: prof. Maria Ostaszewska (polichromie), mgr Aleksander Piotrowski, mgr Edward Kosakowski i mgr Małgorzata Wida (kamieniarka wykusza), a założenia całości prac opracował arch. Piotr Stępień. Całość prac zakończono w listopadzie 1998 r.
|
